9 sierpnia 1872 roku, w wieku 57 lat zmarł właściciel ziemski z Muckendorf (ob. Muchowiec). W sporządzonym 2 lipca 1872 roku testamencie, zmarły przekazał swoje dobra ziemskie o powierzchni 1300 morgów (przeszło 300 ha) miastu Strzelin z przeznaczeniem na założenie gimnazjum męskiego oraz sfinansowanie urzędu asesora sądowego do spraw cywilnych.
Przekazanie spadku nastąpiło 10 września 1872 roku, a 13 grudnia tego roku ziemia została wydzierżawiona pierwszemu dzierżawcy za kwotę 6680 talarów w skali roku. W tym samym czasie władze miejskie podjęły starania o uzyskanie odpowiednich pozwoleń i już 26 lutego 1873 roku zapadła decyzja o utworzeniu nowej szkoły.
Jej oficjalne otwarcie nastąpiło 21 października 1873 roku, a miejscem uroczystości był strzeliński ratusz. Początkowo zajęcia szkolne odbywały się gościnnie w budynku tzw. "kamiennej szkoły" zlokalizowanej na Scholplatz (obecnie ul. św. Jana - budynek nie istnieje). Jednak władze Strzelina bardzo poważnie podeszły do nowo powołanej szkoły i już rok później zakupiły odpowiednią parcelę i rozpoczęły wznoszenie gmachu gimnazjum. Budowa trwała dwa lata, od października 1874 do października 1876 roku i kosztowała miasto 50tys. talarów. W efekcie powstał wspaniały neorenesansowy budynek przy dzisiejszej ul. Jana Pawła II 23, pełniący po dziś dzień, nieprzerwanie od blisko 140 lat funkcje edukacyjne (obecnie siedziba Liceum Ogólnokształcącego im. Marii Skłodowskiej - Curie w Strzelinie).
Koszty budowy szkolnego gmachu, a przede wszystkim utrzymanie gimnazjum na odpowiednim poziomie, niestety zaczęły przekraczać możliwości finansowe miasta. W związku z tym magistrat podjął starania o przekształcenie szkoły w placówkę państwową. Zabiegi te zostały uwieńczone sukcesem poprzez zawarcie odpowiedniego porozumienia z pruskimi władzami oświatowymi w dniu 23 listopada 1886 roku. Gimnazjum znalazło się na utrzymaniu państwa przy odpowiednim udziale miasta w jego finansowaniu, a nauczyciele uczacy w szkole zostali przyjęci na służbę państwową. Dzięki takiemu rozwiązaniu znalazły się pieniądze na budowę pierwszej sali gimnastycznej, która która wzbogaciła bazę dydaktyczną szkoły.
Władze miejskie nie zapomniały o pierwszym fundatorze gimnazjum. Ernst Friedrich Karl Konrad pochowany został na cmentarzu w Wyszonowicach, gdzie na koszt miasta wzniesiono mu nagrobek. Został on także patronem jednej z ulic położonych w pobliżu szkoły. Dzisiejsza ul. Władysława Sikorskiego, w niemieckich czasach nosiła nazwę Konradstrasse.
W 1899 roku szkoła otrzymala imię cesarza Wilhelma (Kaiser-Wilhelm_Gymnasium), a a przed budynkiem szkoły stanął pomnik jej patrona. Postument wykonany z metali kolorowych nie przetrwał I wojny światowej. W 1917 roku został przetopiony na uzbrojenie w ramach szeroko zakrojonej akcji przetapiania monumentów na brakujące Niemcom do prowadzenia wojny materiały wojenne.
Strzelińskie gimnazjum w niemieckich czasach znane było w okolicy szczególnie z wysokiego poziomu przedmiotów humanistycznych. Uczniowie zdobywali wiedzę w zakresie języków obcych, uczyli się klasycznej łaciny i greki. Wraz z upływem lat rosła liczba absolwentów, ludzi znanych i szanowanych daleko poza granicami Strzelina.
Kres istnienia Kaiser-Wilhelm_gymnasium zbiegł się z klęską niemieckiej III Rzeszy w II wojnie światowej. Rok szkolny 1944-45 nie został dokończony. W marcu 1945 roku budynek szkolny przejęło dowództwo niemieckiego Volkssturmu- jednostek terytorialnych powołanych do obrony Niemiec przed nacierającą armią radziecką. Działania wojenne szczęśliwie ominęły szkołę, a jej zabudowania, już jesienią 1945 roku, przyjęły polskich uczniów nowo utworzonego liceum ogólnokształcącego. Rozpoczął się nowy, tym razem polski, rozdział w historii strzelińskiego szkolnictwa.
