Obiekt wybudowany został w latach 1933-1934 roku przez Oddział Stanisławowski Polskiego Towarzystwa Tatrzańskiego. Otwarto go 6 lipca 1934 roku, a imię Mieczysława Orłowicza (który aktywnie uczestniczył w budowie) otrzymało z inicjatywy pierwszego kierownika obiektu, Ferdynanda Drabika. Schronisko posiadało 25 łóżek, a maksymalnie mogło pomieścić 60 osób. W 1936 roku zostało wyposażone w linię telefoniczną.
Do dnia dzisiejszego przetrwały słabo widoczne ślady podmurówki obiektu.