Kościół p.w. św. Jana Chrzciciela tzw. "Kościół na górce", jest nie tylko najstarszym kościołem w gminie, ale i na Pomorzu Gdańskim.



Pierwsza wzmianka na jego temat pochodzi z roku 1253. Prawdopodobnie tu chrzczono pierwszych pogan z okolic prawobrzeżnej Wisły.

Klasztor norbertanek został ufundowany w latach 1212-1214, lecz jako że w dokumentach klasztoru brak jakiejkolwiek wzmianki o budowie drugiego kościoła w Żukowie, należy sądzić iż znajdował się tu wcześniej.



W 1453r. przeszedł przez Pomorze najazd husytów skierowanych przez Kazimierza Jagiellończyka przeciwko Krzyżakom. Kościół został przez nich podpalony i pozostawał w ruinie przez kolejne 200 lat. Dopiero w 1604 roku odbudowano kościół, zachowując stare fundamenty i część wschodniego szczytu. Od tego czasu parafianie traktowali kościół jako kościół grzebalny. Zmarłych chowano także w bezpośrednim sąsiedztwie świątyni.



W 1834 r., nastąpiła kasata zakonu norbertanek i kościół który do tej pory służył mniszkom (Wniebowzięcia NMP) zaczął służyć całej ludności co pociągnęło za sobą spadek znaczenia "Kościółka na górce", który formalnie został filialnym dla dawnego klasztornego.



Podczas II wojny światowej kościół św. Jana Chrzciciela został dotkliwie zniszczony, że przez całe dziesięciolecia stał opuszczony. Dopiero proboszcz Jan Pliszka z dolnego poklasztornego kościoła potrafił przekonać parafian do renowacji zapomnianej świątyni, która zaczęła funkcjonować w roku 1979.