Kolorujstarsze
nowsze
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 9 głosów | średnia głosów: 6
 | Kresy › woj. mazowieckie › Warszawa › Śródmieście › wy. Gdańskie › Most Kierbedzia |
Lata 1914-1915 , "Der Kampf um Warschau". Niemiecka widokówka propagandowa z okresu I wojny obrazująca bombardowanie Warszawy. Nad miastem sterowiec Schütte-Lanz SL2, z lądu ostrzał prowadzony z "Grubej Berty" - działa M-Gerät typu M wz 14 (nie ma pewności, czy ta część zdjęcia została faktycznie wykonana podczas działań w okolicy Warszawy). Działo musiało być obsługiwane przez stu ludzi, pocisk odłamkowo-burzący rozpryskiwał się na 15 000 fragmentów, które potrafiły dolecieć do 2000 metrów. Widok zmanipulowany - chociaz przedstawione wydarzenia miały mieć miejsce w 1914 roku, widoczny m.in. wysadzony dopiero w 1915 roku przez wojska rosyjskie most Kierbedzia. Nie zgadza się również również kierunek natarcia na miasto i kilka innych szczegółów.
Skomentuj zdjęcie
zygmunt_ra
+1 głosów:1  Ta kartka to w ogóle niezła fantazja, bo wg ilustracji Niemcy musieliby nacierać od strony Pragi. Reszta to również fikcja, bo Most Kierbedzia oczywiście przetrwał wszystkie naloty (wysadzili go dopiero Rosjanie w 1915 r. podczas ewakuacji) a Zeppeliny nigdy nie docierały nad Wisłę zawracając po zrzuceniu bomb na lewobrzeżną Warszawę. Szereg budowli w tle, albo przesunięte, albo w ogóle "z sufitu". 2018-03-22 19:23:17 (8 lat temu)
Autopodmiana. 2020-12-28 18:30:23 (5 lat temu)
|
|
Na stronie od 2017 listopad
8 lat 7 miesięcy 19 dni |
Dodane: 24 listopada 2017, godz. 20:47:37
Aktualizacja: 28 grudnia 2020, godz. 18:29:54
Źródło: Zbiory prywatne - chrzan233
Rozmiar: 1890px x 3000px
22 pobrań 6712 odsłon 6 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia chrzan233
Obiekty widoczne na zdjęciu
 |
mosty
|
Most Kierbedzia
więcej zdjęć (383)
Zbudowano: 1859-1864
Zlikwidowano: 1944
Dawniej: Most Aleksandryjski
Pierwszy warszawski stalowy most na Wiśle. Zbudowano go w latach 1859-64. Most miał sześć przęseł i długość ok. 500 m. W pierwszych planach miał być mostem kolejowym łączącym dworzec Petersburski (obecnie Wileński) z dworcem Wiedeńskim (okolice dzisiejszego dworca Centralnego). Zaniechano jednak prowadzenia kolei przez centrum Warszawy i most ten ukończono wyłącznie jako drogowy (z torami dla tramwajów konnych). Most kolejowy zbudowano kilka lat później, na północ od mostu Kierbedzia, przy warszawskiej Cytadeli.
Mimo iż Most Kierbedzia był pierwszym stałym mostem od czasów Zygmunta Augusta, a budowę mostu stałego uchwalił jeszcze Sejm Czteroletni, ówczesna prasa nie wspomina, nawet w krótkich notatkach, o budowie i postępie prac. Przyczyną było to iż most kończono w 1864 roku, w którym upadło Powstanie styczniowe. Dwa miesiące przed zakończeniem budowy na stokach Cytadeli stracono członków Rządu Narodowego, a na dodatek głównym budowniczym był Polak z wysokim rosyjskim stopniem generalskim.
Most został otwarty osobiście przez hrabiego Berga odpowiedzialnego za bezwzględne stłumienie Powstania styczniowego.
W czasie zaborów most nosił oficjalną nazwę mostu Aleksandryjskiego (od cara Aleksandra II). Potocznie nazywany był jednak mostem Kierbedzia (od nazwiska projektanta i budowniczego Stanisława Kierbedzia). Z placu Zamkowego prowadził doń wiadukt Pancera. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości ta druga nazwa stała się nazwą oficjalną.
5 sierpnia 1915 około 6 rano wycofujące się z Warszawy wojska rosyjskie wysadziły dwa środkowe przęsła, nie uszkadzając filarów. Most został odbudowany w 1916. Został ponownie zniszczony 13 września 1944 przez wojska niemieckie.
Po wojnie na ocalałych filarach zbudowano nowy most, który został nazwany mostem Śląsko-Dąbrowskim i stał się po rozbiórce wiaduktu Pancera częścią Trasy W-Z.
Źródło: Licencja:
Mimo iż Most Kierbedzia był pierwszym stałym mostem od czasów Zygmunta Augusta, a budowę mostu stałego uchwalił jeszcze Sejm Czteroletni, ówczesna prasa nie wspomina, nawet w krótkich notatkach, o budowie i postępie prac. Przyczyną było to iż most kończono w 1864 roku, w którym upadło Powstanie styczniowe. Dwa miesiące przed zakończeniem budowy na stokach Cytadeli stracono członków Rządu Narodowego, a na dodatek głównym budowniczym był Polak z wysokim rosyjskim stopniem generalskim.
Most został otwarty osobiście przez hrabiego Berga odpowiedzialnego za bezwzględne stłumienie Powstania styczniowego.
W czasie zaborów most nosił oficjalną nazwę mostu Aleksandryjskiego (od cara Aleksandra II). Potocznie nazywany był jednak mostem Kierbedzia (od nazwiska projektanta i budowniczego Stanisława Kierbedzia). Z placu Zamkowego prowadził doń wiadukt Pancera. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości ta druga nazwa stała się nazwą oficjalną.
5 sierpnia 1915 około 6 rano wycofujące się z Warszawy wojska rosyjskie wysadziły dwa środkowe przęsła, nie uszkadzając filarów. Most został odbudowany w 1916. Został ponownie zniszczony 13 września 1944 przez wojska niemieckie.
Po wojnie na ocalałych filarach zbudowano nowy most, który został nazwany mostem Śląsko-Dąbrowskim i stał się po rozbiórce wiaduktu Pancera częścią Trasy W-Z.
Źródło: Licencja:
Panoramy Warszawy
więcej zdjęć (634)
1914-1918 - I wojna światowa - Warszawa
więcej zdjęć (57)
Wydarzenia
więcej zdjęć (71)
Pocztówki kuriozalne
więcej zdjęć (97)
wy. Gdańskie
więcej zdjęć (1155)
Ulica Wybrzeże Gdańskie biegnie wzdłuż rzeki Wisły, łączy al."Solidarności" z ul.Słomińskiego.
Wybrzeże Gdańskie to obecnie jedna z głównych arterii komunikacyjnych Warszawy, biegnąca z południa na północ. Powstała w starym korycie Wisły po odsunięciu się rzeki na wschód. Tereny w okolicach obecnej ulicy Bugaj były miejscem, gdzie toczyło się intensywnie życie gospodarcze miasta. Jeszcze w XIX wieku istniały tutaj spichlerze oraz baseny portowe umożliwiające przeładunek zboża, drewna oraz materiałów budowlanych (głównie piasku). W 1865 r., na Podzamczu ulokowano wojsko carskie, które miało dbać o "porządek" w mieście po powstaniu styczniowym. Wtedy wybudowano baraki dla kozaków, a Arkady Kubickiego przekształcono w pomieszczenia stajenne. Po uzyskaniu niepodległości przez Polskę, w 1918 r., w miejscu siedziby kozaków wybudowano koszary Oddziału Zamkowego Prezydenta RP, podlegające Kancelarii Wojskowej Prezydenta RP. Do 1918 roku, odcinek drogi przy moście Kierbedzia nazywano ulicą Nadbrzeżną a przy moście kolejowym, nieopodal cytadeli, Brzegową. W 1919 roku oba odcinki połączono w jedną ulicę, którą nazwano Wybrzeże Gdańskie. W 1920 roku umocniono brzegi rzeki, tak by można było bezpiecznie cumować statki wycieczkowe i barki towarowe. Około 1928 roku, nad samym brzegiem Wisły, wybudowano linię kolejową, która zaopatrywała w węgiel elektrownię Powiśle (linia ta istniała jeszcze w latach siedemdziesiątych dwudziestego wieku). W latach 1935 - 1939 ówczesny Prezydent Warszawy, Stefan Stażyński, zlecił wykonanie umocnionego bulwaru na odcinku od mostu Kierbedzia do mostu kolejowego. Do rozpoczęcia drugiej wojny światowej wykonano kilkusetmetrowy odcinek bulwaru, do którego cumowały statki wycieczkowe pływające do Młocin. Część murów oporowych nabrzeża została wykonana z kamienia, pozyskanego z rozebranego w 1926 roku Soboru św. Aleksandra Newskiego (stał na środku Placu Piłsudskiego). Tablica pamiątkowa, mówiąca o rozpoczęciu prac porządkujących koryto Wisły na tym odcinku przetrwała czas wojny i można ją zobaczyć przy schodach nieopodal obecnego mostu Śląsko - Dąbrowskiego. Po drugiej wojnie światowej, w miejscu dawnej ulicy powstała szeroka, dwujezdniowa droga umożliwiająca szybką komunikację pomiędzy centrum Warszawy a trasą wylotową w kierunku Gdańska.
Źródło:
Wybrzeże Gdańskie to obecnie jedna z głównych arterii komunikacyjnych Warszawy, biegnąca z południa na północ. Powstała w starym korycie Wisły po odsunięciu się rzeki na wschód. Tereny w okolicach obecnej ulicy Bugaj były miejscem, gdzie toczyło się intensywnie życie gospodarcze miasta. Jeszcze w XIX wieku istniały tutaj spichlerze oraz baseny portowe umożliwiające przeładunek zboża, drewna oraz materiałów budowlanych (głównie piasku). W 1865 r., na Podzamczu ulokowano wojsko carskie, które miało dbać o "porządek" w mieście po powstaniu styczniowym. Wtedy wybudowano baraki dla kozaków, a Arkady Kubickiego przekształcono w pomieszczenia stajenne. Po uzyskaniu niepodległości przez Polskę, w 1918 r., w miejscu siedziby kozaków wybudowano koszary Oddziału Zamkowego Prezydenta RP, podlegające Kancelarii Wojskowej Prezydenta RP. Do 1918 roku, odcinek drogi przy moście Kierbedzia nazywano ulicą Nadbrzeżną a przy moście kolejowym, nieopodal cytadeli, Brzegową. W 1919 roku oba odcinki połączono w jedną ulicę, którą nazwano Wybrzeże Gdańskie. W 1920 roku umocniono brzegi rzeki, tak by można było bezpiecznie cumować statki wycieczkowe i barki towarowe. Około 1928 roku, nad samym brzegiem Wisły, wybudowano linię kolejową, która zaopatrywała w węgiel elektrownię Powiśle (linia ta istniała jeszcze w latach siedemdziesiątych dwudziestego wieku). W latach 1935 - 1939 ówczesny Prezydent Warszawy, Stefan Stażyński, zlecił wykonanie umocnionego bulwaru na odcinku od mostu Kierbedzia do mostu kolejowego. Do rozpoczęcia drugiej wojny światowej wykonano kilkusetmetrowy odcinek bulwaru, do którego cumowały statki wycieczkowe pływające do Młocin. Część murów oporowych nabrzeża została wykonana z kamienia, pozyskanego z rozebranego w 1926 roku Soboru św. Aleksandra Newskiego (stał na środku Placu Piłsudskiego). Tablica pamiątkowa, mówiąca o rozpoczęciu prac porządkujących koryto Wisły na tym odcinku przetrwała czas wojny i można ją zobaczyć przy schodach nieopodal obecnego mostu Śląsko - Dąbrowskiego. Po drugiej wojnie światowej, w miejscu dawnej ulicy powstała szeroka, dwujezdniowa droga umożliwiająca szybką komunikację pomiędzy centrum Warszawy a trasą wylotową w kierunku Gdańska.
Źródło: