lipiec 2010 , Bóbrka – Muzeum Przemysłu Naftowego i Gazownictwa im. Ignacego Łukasiewicza - zrekonstruowana wiertnica ręczna zastosowana w Bóbrce w 1862 r. z inicjatywy współpracownika I. Łukasiewicza inż. Henryka Waltera. Składa się z trójnoga, wahacza, do którego na jednym końcu był zawieszony warsztat wiertniczy (świder udarowy, obciążnik, nożyce wolnospadowe Fabiana), na drugim końcu umieszczone są rękojeści służące do ręcznego podnoszenia i opuszczania wahacza a w konsekwencji świdra z obciążnikiem i nożycami. Znajduje się tu również urządzenie wyciągowe w kształcie koła służące do wyciągania i zapuszczania do otworu wiertniczego rur okładzinowych warsztatu wiertniczego i łyżki wiertniczej (czerpadło służące do wyciągania urobionej skały z otworu wiertniczego). Wiertnica używana była do pogłębiania kopanek w kopalni Bobrka oraz na terenie wielu innych kopalń Podkarpacia (opis pochodzi z tabliczki informacyjnej na obiekcie).