lipiec 2010 , Bóbrka – Muzeum Przemysłu Naftowego i Gazownictwa im. Ignacego Łukasiewicza - wiertnica do wiercenia udarowego typu „Bitków”. Urządzenie pochodzi z 1922 r. Jest to zmodernizowana wiertnica kanadyjska, w której zastosowano urządzenie umożliwiające wiercenie na linie. Nazwa pochodzi od miejscowości Bitków (obecnie na Ukrainie), gdzie po raz pierwszy została zastosowana. Wiertnica posiada trzy bębny wyciągowe : ciężarowy, świdrowy i łyżkowy. Wiercić można było na żerdziach stalowych lub na linie. Żerdzie metalowe zawieszano na jednym końcu wahacza, drugi połączony był z korbą, która obracając się podnosi i opuszcza wahacz. W przypadku wiercenia linowego, do korby przykręcano krążek linowy, w który zakładano linę wiertniczą. Korba obracając się skracała lub wydłużała linę. Zaczepiony do końca liny warsztat wiertniczy (świder, obciążnik, nożyce) podnosił się i opuszczał, a świder uderzając w skałę kruszył ją. Wiertnice napędzane były maszynami parowymi, później silnikami spalinowymi i elektrycznymi. Były powszechnie używane w okresie międzywojennym jak i powojennym (opis pochodzi z tabliczki informacyjnej na obiekcie).