Zawsze jak byłem dzieckiem, cały ten kwartał budynków z zielonymi okiennicami miał dla mnie swoistą magię - był prawie niezmieniony od czasów przedwojennych i zachowywał swój porządek, jednolity kolor fasad i identyczne płoty. Pamiętam też, że gdzieś między Wschodnią a Główną była piekarnia, w której stało się w kolejce po chleb. Ciekawe, czy jeszcze istnieje. Teraz jak odwiedzam rodzinę, to nigdy tędy już nie chodzę ani nie jeżdżę. Kiedyś tędy kursowały autobusy miejskie do pętli wokół sklepu przy Wschodniej/Lompy i tam kończyły bieg.