W 1888 roku z okazji 400. rocznicy urodzin Marcina Lutra postanowiono wybudować na Śląsku poświęcony mu kościół. Wybór padł na Siemianowice Śląskie.



Kościół powstał w latach 1893-1895. Autorem projektu architektonicznego kościoła jest Franz Posern z Pszczyny. Wyposażenie kościoła było dziełem znanych ówczesnych firm czynnych na Śląsku - organy: Schlag & Sohne ze Świdnicy, witraże: Türcke & Schlein z Żytawy, dzwony: Bochumer-Stahlwerk Verein. Ściany transeptu i łuk tęczowy kościoła pokrywały freski autorstwa Willi Fitznera i Margarethe Spindler-Hahn i przedstawiały: „Sąd Ostateczny”, „Raj”, „Potępieni”. Freski te zostały usunięte po II wojnie światowej, kiedy to kościół przejęła diecezja katowicka.



Pierwszy stały duchowny zamieszkał na miejscu już w 1885 roku, parafia ewangelicka powstała w 1888 roku. W Siemianowicach Śląskich zamieszkiwało wówczas już ponad 1,3 tys. ewangelików. Tuż po założeniu parafii powstał cmentarz, plebania i rozbudowano szkołę, a w latach 1899-1900 wzniesiono dom parafialny, rozbudowany w 1927 roku, w którym znalazło miejsce przedszkole i dom opieki.



Po II wojnie światowej, w 1945 roku, kościół w Siemianowicach Śląskich został przekazany diecezji katowickiej. Kościół otrzymał wezwanie Najświętszego Serca Pana Jezusa. Ewangelicy gromadzili się odtąd w kaplicy urządzonej w swoim domu parafialnym, natomiast przy kościele 13 listopada 1946 osiadły siostry wizytki wysiedlone z Wilna, a kościół stał się miejscem tzw. Wiecznej Adoracji. W Roku Jubileuszowym, 16 stycznia 2000, „kościół Sióstr Wizytek” został w ramach pojednania chrześcijan przekazany parafii ewangelickiej, a siostry wizytki przeprowadziły się 27 maja 2000 do Rybnika.



Źródło