Za najcenniejszy zabytek kościoła uważany jest pochodzący z 1504 r., ważący ponad pół tony, ufundowany dla nowo powstającego kościoła przez ówczesnego właściciela Bestwiny, kasztelana oświęcimskiego Jana Myszkowskiego z Przeciszowa, dzwon zwany „Królem Chwały”. Widnieje na nim pamiątkowa inskrypcja o treści: „O Królu Chwały, przybądź z pokojem”.
Dzwon w czasie II wojny światowej podzielił los 90 tysięcy zagrabionych przez okupanta hitlerowskiego - na mocy polecenia wydanego przez Hermanna Göringa, ówczesnego pełnomocnika ds. Nazistowskiego Czteroletniego Planu Rozwoju Gospodarczego - zarekwirowanych na terenach wcielonych do III Rzeszy i wywiezionych do niemieckich hut celem przetopienia. Transporty trafiały na olbrzymi plac w portowej dzielnicy Veddel pod Hamburgiem, skąd wywożone były do pieców hutniczych. Dzwon zarekwirowano 21 lipca 1941 r. i trzymano w Veddel do końca wojny. Szczęśliwym zbiegiem okoliczności uniknął przetopu, a po wyzwoleniu trafił do niemieckiej diecezji Passau w Bawarii, gdzie od 1952 r. wisiał na wieży kościoła w Mitterfirmiansreut. Dzięki zaangażowaniu kilku bestwińskich aktywistów udało się go zlokalizować i sprowadzić do kraju po blisko 70 latach przebywania za granicą.Fragment własnego art. opublikowanego w Polsce NiezwyklejDzwon w czasie II wojny światowej podzielił los 90 tysięcy zagrabionych przez okupanta hitlerowskiego - na mocy polecenia wydanego przez Hermanna Göringa, ówczesnego pełnomocnika ds. Nazistowskiego Czteroletniego Planu Rozwoju Gospodarczego - zarekwirowanych na terenach wcielonych do III Rzeszy i wywiezionych do niemieckich hut celem przetopienia. Transporty trafiały na olbrzymi plac w portowej dzielnicy Veddel pod Hamburgiem, skąd wywożone były do pieców hutniczych. Dzwon zarekwirowano 21 lipca 1941 r. i trzymano w Veddel do końca wojny. Szczęśliwym zbiegiem okoliczności uniknął przetopu, a po wyzwoleniu trafił do niemieckiej diecezji Passau w Bawarii, gdzie od 1952 r. wisiał na wieży kościoła w Mitterfirmiansreut. Dzięki zaangażowaniu kilku bestwińskich aktywistów udało się go zlokalizować i sprowadzić do kraju po blisko 70 latach przebywania za granicą.
Fragment własnego art. opublikowanego w Polsce Niezwyklej (JureK)
