Według tradycji kościół został wybudowany w 1205 roku, pierwsza wzmianka o proboszczu pochodzi z 1246 roku. W roku 1300 miasto nawiedził wielki pożar, ucierpiał również Kościół Farny. Obecna, gotycka, bryła kościoła pochodzi z XIV wiecznej odbudowy. W 1416 roku z raciborskiego zamku przeniesiono do kościoła farnego kapitułę, a sam kościół podniesiono do rangi kolegiaty. Podczas II wojny światowej kościół znacznie ucierpiał, bezpowrotnie utracił wiele z zabytkowego wyposażenia (barokowe stalle, gotycka kustodia, wiele starodruków z archiwum kolegiackiego). Od zachodu do kościoła przylega tak zwana Kaplica Polska, od południa kapitularz.

Od wieków Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny był główną świątynią miasta. Obecnie, oprócz funkcji parafialnych w kościele odbywają się uroczystości patriotyczno-religijne oraz częste koncerty organowe.



Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny, został z dniem 7 listopada 2019 r. administracyjnie przeniesiony z rejestru zabytków nr 19/48 (data wpisu 20 stycznia 1948 r.), do rejestru zabytków województwa śląskiego pod nr A/573/2019.

Ulica Szewska łączy plac Dominikański z placem Długosza. Nazwa bierze się od istniejących tu niegdyś ław szewskich, na których sprzedawano obuwie. Ławy te pierwotnie stały u zbiegu ulic Leczniczej, Nowej i Basztowej, a około XVI wieku zostały przeniesione na Gasse hinter der Pfarrkiche, czyli ulicę za kościołem parafialnym. Na skutek przeniesienia kramów zmieniono nazwę ulicy na Schuhbanstrasse.
Na rogu obecnej ulicy Mickiewicza i Szewskiej stała pierwsza raciborska Szkoła. Z roku 1302 mamy wiadomość, że niejaki mieszczanin Jan przejął kierownictwo szkoły od miejskiego proboszcza. Do Kryształowej Nocy w 1938 roku, przy ulicy Szewskiej stała raciborska synagoga.

Ulica Nowa wychodzi z Rynku w kierunku południowym. Pierwotnie kończyła się przy Bramie Nowej. Była to trzecia i najmłodsza brama prowadząca do miasta. Pierwsza wzmianka o niej pochodzi dopiero z 1351 roku.
Początek ulicy Nowej, od Rynku do Solnej nazywał się kiedyś ulicą Kramarską, jednak z czasem całą arterie nazwano Nową. Przez wiele wieków była to typowa ulica handlowa. Obecnie zatracia swój dawny charakter. W czasie wojny zabudowa uległa kompletnemu zniszczeniu. Od tego czasu pierzeja wschodnia posostaje niezabudowana, otwierając perspektywę na plac Długosza.
Po wojnie, kiedy Armia Czerwona zajęła Racibórz, ulica Straße der SA została nazwana Generalissimusa Józefa Stalina. W latach 50 zmieniono nazwę ulicy na ulica Nowa