Występowanie kamiennych kul wiąże się ze strefą piaskowców bukoweckich (według miejscowości Bukowiec (Bukovec), gdzie po raz pierwszy je opisano ), rozciągających się w sposób nieciągły w poprzek lokalnej granicy z Slowaciją na długości około 15 km. Szerokość tego pasma to 250-500m. Piaskowiec bukowiecky jest średnio lub gruboziarnisty, kwarc, czasami arkozowy, szary, szaro-niebieski do szaro-brązowego (gdy jest zwietrzały w kolorze jasnobrązowym) z kwarcem lub kalcytem. W pasie piaskowca bukowieckiego występują nieregularne stanowiska tego zlepieńca o wielkości 0,5-3 m, sporadycznie do 5 m. Zlepieniec ten składa się głównie z ziaren kwarcu, mniej skalenia i rogówki o wielkości do 2 cm. Ponadto występują unikalne stanowiska zlepieńca o miąższości 0,5-2 mz soczewkami z egzotycznych skał, które nie znajdują się w najbliższym lub dalekim otoczeniu i ich pochodzenie jest nieznane (np. Dwukomika i granit czerwony, porfir, szary rombowy, pararula, kwarcyt, wapień i czerwono-brązowa rogówka). Rozmiar tych soczewek albo kul waha się od 1 do 10 cm, sporadycznie do 15 cm. Zlepieńce opisane są w warstwach bukuwieckiego pisakowca i można je również zobaczyć w opuszczonym juź kamieniołomie w Megoňkach ( stąd nazwa fachofa) znajdującym się w pobliskiej Slowaciji. Jedyną tajemnicą pozostaje pochodzenie kul z piaskowca. Biorąc pod uwagę specyficzną budowę skały w kuli i wokół niej, można z całą pewnością stwierdzić, że sfery te nie zostały stworzone ludzkimi rękami i nie zostały tu sprowadzone z dowolnego miejsca. Dlatego najbardziej prawdopodobnym wyjaśnieniem jest to, że procesy tektoniczne wspomagały ich powstawanie.