Długa tradycja górnictwa na terenie Orłowej miała, oprócz pozytywnych skutków gospodarczych (zatrudnienia i rozwoju regionu) także negatywne skutki. Oprócz szkód zpowodowanych działalnością górniczą dochodzilo i do ulatniania metanu. W kopalniach było wysokie stężenie metanu, łatwopalnego gazowego węglowodoru. Metan, jako gaz lżejszy od powietrza, był w niekontrolowany sposób uwalniany do powietrza, głównie z nieczynnych kopalń. Pierwsza udokumentowana eksplozja spowodowana gazami górniczymi w Orłowej pochodzi z 1890 roku. Nie tylko ta eksplozja zmusiła do zajęcia się tymi tragicznymi w skutkach wydarzeniami. Jednym z rozwiązań była budowa kiosku z witrynami sklepowymi, nad którym miał świecić „wieczny ogień” wywołany zapłonem gazów kopalnianych, prowadzonych przez wspólny wylot. Stało się to w 1925 roku, kiedy to oddano do użytku kiosk z wiecznym ogniem. Kiosk znajdował się blisko domu włókienniczego Adolfa Wechslera,  na skrzyżowaniu ulic Cingra i Palackiego (naprzeciwko Domu Robotników). Kiosk powstał na miejscu wyrobiska szybu Jerzy (Georgi) II (działał w latach 1841 - 1860, maksymalna głębokość wynosiła 48,4 m,  i została zlikwidowana przez nieskonsolidowaną podsypkę). Tą ciekawostką zachwycali się mieszkańcy Orłowej i okoliczni turyści.  Wieczny Ogień palił się stosunkowo krótko, między 1925 a 1942 rokiem. Potem został ugaszony z powodów wojennych (zaciemnienie). W wyniku podkopania kiosk zniknął w 1980 r. wraz z wyburzeniem domu tekstylnego.