Opracowano na podstawie ksiąg adresowych, telefonicznych, map miejscowości z portalu Fotopolska :)) oraz książki Oswalda Stenzela "650 lat Malinnika 1288-1938".
W okresie wojny trzydziestoletniej, a nawet jeszcze w latach siedemdziesiątych XIX wieku, łącznie z rolnikami „szpitalnymi” było 28, dużych gospodarstw rolnych. Były to gospodarstwa zakładane przez kolonistów i osadników.
Z majątków dzisiaj pozostało niewiele śladów. W miarę rozwoju miejscowości majątki rolnicze ulegały parcelacji i rozdrobnieniu z reguły na działki budowlane.
Bauerngut nr 1. Majątek dziedzicznego sołtysa. Obecnie pozostałością jest Wolności 225 (sala obrad ) Pierwszym znanym z nazwiska właścicielem w czasie wojny „trzydziestoletniej” był Jacob Thiele. Ostatnią właścicielką przed II Wojną Światową była wdowa Berta Ernst, z domu Bruckner.
Bauerngut nr 2. Obecnie Francuska 2. Pierwszym znanym właścicielem w czasie wojny „trzydziestoletniej” był Friedrich Hoffmann. Ostatnim w 1909 Oswald Kulms z Gottesburga (Boguszów-Gorce). Ciekawostką jest, że w skład majątku wchodził dom, który był domem rodzinnym przodków poety Gerharda Hauptmanna. W 1938 roku był to budynek gospodarczy, dzisiaj nie istnieje.
Bauerngut nr 3. Dzisiaj Francuska 10. Pierwszy znany właściciel w czasie wojny „trzydziestoletniej” był Christoph Bernert (Borner). Ostatni, w 1925 roku Richard Menzel.
Bauerngut nr 4. Ceglana 1. Pierwszy znany właściciel w czasie wojny „trzydziestoletniej” był w 1628 Merten Paszke. Ostatni w 1922 roku, Hermann Fromberg, od 1937 roku jego spadkobiercy.
Bauerngut nr 5. Obecnie ul. Ludowa 5. Pierwszy znany właściciel w czasie wojny „trzydziestoletniej” był Kacper Hermann (1636). Ostatnia, od 1930, Anna Jarisch. W 1945 majątek był od 190 lat w rękach rodziny Jarisch.
Bauerngut nr 6. Ludowa 16a. W czasie wojny „trzydziestoletniej” jego właścicielem był Christoph Weitzig. Od 1926 należy do Pracowniczego Funduszu Emerytalnego I Deutsche Reichsbahn w Berlinie. Majątek znany był pod nazwą „Heilstättengut”
Bauerngut nr 7. W księgach wieczystych figuruje jako „ogród” jednak zaliczał się do majątku rolnego. Pierwszy wzmiankowany właściciel w czasie wojny „trzydziestoletniej” to Georg Bechstein. Ostatni, od 1901, Paul Titz. Obecnie szrot na Wojewódzkiej, Dawna Alte-str. 13.
Bauerngut nr 8. W czasie wojny „trzydziestoletniej” jego właścicielem był Martin Rucker. Ostatnim Wilhelm Fromberg 1934. Dzisiaj to Objazdowa 3.
Bauerngut nr 9. W czasie wojny „trzydziestoletniej” jego właścicielem był Balzer Pfaffe. Ostatnim Karl Titz od 1901 roku. Dawna Mitelweg 23 (Kurze Seite 52).
Bauerngut nr 10. Pierwszym, znanym z nazwiska był Merten Reichstein, ostatnimi byli od 1881 roku Waldemar Ruppert, Fedor Neumann i Schnabel. Dzisiaj to Wolności 167.
Bauerngu nr 11. Dzisiaj to Wolności 173 W czasie wojny „trzydziestoletniej” jego właścicielem był Balzer Hoffmann. Od 1931 Augusta Pahde ze Staniszowia.
Bauerngut nr 12 W czasie wojny trzydziestoletniej jego właścicielem był Merten Materne. W 1631 właścicielem został Friedrich Thiele (syn sołtysa, Jacoba) dzisiaj to dawna gorzelnia Rupperta.
Bauerngut nr 13. Obecnie Michejdy 3 (Kora). W czasie wojny trzydziestoletniej jego właścicielem był Georg Krebs. Ostatni, od 1928 Gustaw Letzmann. W 1846 roku niejaki Friebe w tym majątku zbudował wiatrak .
Bauerngut nr 14. W czasie wojny „trzydziestoletniej” jego właścicielem był Kaspar Enge, w 1630 roku Georg Krebs z Łomnicy. Od 1919 właścicielem jest Eugen Dobberstein. Obecnie Michejdy 10.
Bauerngut nr 15. W czasie wojny „trzydziestoletniej” jego właścicielem był Georg Thiel. (Brat Jacoba sołtysa). W 1926 Paul Germann (dyrektor fabryki).
Ciekawostka, w 1923 roku właścicielem był Porucznik (w st. spocz.) Walther Stolzmann, który służył w stopniu oficera na SMS „Frauenlob” (lekki krążownik). W 1916 roku, w czasie bitwy Jutlandzkiej krązownik został zatopiony. Zginęło 324 marynarzy uratowało się 8 osób. Obecnie Michejdy 14. Brak jakichkolwiek budynków.
Bauerngut nr 16. W czasie wojny „trzydziestoletniej” jego właścicielem był Hans Weitzig. W 1907 Hermann Rummler, Od 1929 właścicielem jest Gmina Herischdorf. Gospodarstwo mieściło się na ul. Sokoliki i przy dzisiejszej Wolności 208.
Bauerngut nr 17 W czasie wojny „trzydziestoletniej” jego właścicielem był Christoph Schubert. W 1905 kupił je przedsiębiorca budowlany August Gottwald wybudował „Osiedle Scholzenberg”. Ul. Kasprzaka.
Bauerngut nr 18 Historia gospodarstwa nie jest dokładnie udokumentowane. Nazywane było „gospodarstwem młynarza Millera”. W 1731 właścicielem był Hans Gebauer. Ostatni właściciel to Cecylia Mattersdorf z domu Goldschmidt, Russische Colonie 10. Obecnie Łabska 10.
Bauerngut nr 19. W czasie wojny „trzydziestoletniej” jego właścicielem był Georg Korner. Teren początku ul Łabskiej. W 1858 roku handlarz zbożem Wilhelm Runge i architekt Karl Walther sprzedali dwie ostatnie działki – Wybudowano budynki przy wejściu do „Tannenbergu”, Łabska 1 i 5.
Bauerngut nr 20. W czasie wojny „trzydziestoletniej” właścicielem był Melchior Siebenhaar. Ostatni właściciel major Erich Engler (1926) i Jacob Mattheis (1928). Obecnie parking Biedronki przy ul. Krośnieńskiej i teren w górę. Dawny adres Warmbrunnerstrasse 97.
Bauerngut nr 21 znajdował się wjeździe na dzisiejszą ul. PCK. Zabudowania gospodarcze znajdowały się w ogrodach dzisiejszej willi Jadwigi (Wolności 265) W czasie wojny trzydziestoletniej należał do Christopha Bretha, ostatni Franz Hielster z Cieplic (1919).
Bauerngut nr 22. W czasie wojny „trzydziestoletniej” właścicielem był Martin Breth. Ostatnimi Richard Neumann i przedsiębiorca budowlany August Schwanitz 1892 a od 1937 jego spadkobiercy. Okolice budynku wolności 269 i jego tyły.
Bauerngut nr 23. W czasie wojny „trzydziestoletniej” właścicielem był Hans Fel. Ostatni, w 1909, Paul Fuchs. Plac pomiędzy ul. Wroblewskiego a Wolności 273
Bauerngut nr 24. Przed 1630. pierwszy Kasper Frömrich lub Fromberg albo Frombrich. Ostatni właściciel (od 1922) Richard Fuchs. Wolności 279.
Bauerngut nr 25. Pierwszy właściciel w czasie wojny „trzydziestoletniej” Balthazar Frömrich. Ostatni właściciel Henrich Feist junior - 1934. Obecnie Wolności 283.
Bauerngut nr 26. Wzmiankowany w czasie wojny trzydziestoletniej, Hans Siebenhaar. Ostatni Eugen Fuller 1906 i gmina Cieplice 1934. Majątek był na terenie Fampy i za mostem do firmy po prawej stronie.
Dwa gospodarstwa nr 27 i 28 to tzw. majątki szpitalne, położone na wzgórzu Schaefferberg lub inna nazwa Bauerberg, rozciągającym się od południowo-zachodniego krańca wsi w kierunku północno-wschodnim. Pierwotnie należały one do szpitala św. Corpus Christi w Hirschbergu, ale musiały płacić podatki i świadczyć usługi kościelne na rzecz Warmbrunn.
Bauerngut nr 27. Pierwszy znany z nazwiska właściciel w 1744 – Friedrich Sturm. Ostatni właściciel, Karl Heinrich i po jego śmierci spadkobiercy. W 1892 roku Karl Heinrich sprzedał teren cegielni spółce kolejowej Hirschberg Talbahn. (Tramwaje) Zabudowania majątku znajdowały się vis a vis dzisiejszego MPGK. Po śmierci Karla Henricha seniora jego dom mieszkalny który wzorowany był na domach z Turyngii spłonął. Pozostałe zabudowania gospodarcze zostały zburzone; dziś na terenie dawnego majątku stoją trzy nowe budynki mieszkalne. Wolności 172, 174, 176.
Bauerngut nr 28. Pierwszy Gottfried Drucker - 1750. Ostatni właściciel Robert Hanke oraz jego spadkobiercy. Dawna cegielnia, która 1861 roku produkowała 75000 cegieł rocznie. Dzisiaj to Wolności 169.
