Fara Maryjna powstała na zrębie kościoła ufundowanego przez księżnę Jadwigę. Kościół bardzo wcześnie stanowił budowlę monumentalną. Przeprowadzone badania architektoniczne w obrębie wieży kościelnej pozwalają określić, iż najwcześniejsze zachowane fragmenty kościoła pochodzą z pierwszej połowy XIII w. Pierwotnie była to późnogotycka budowla ceglana, przebudowana na początku XVIII wieku w stylu barokowym.. Pierwsze fundacje ołtarzy w kościele nastąpiły w latach 1384, 1405 i 1442. Pierwszy poważny pożar spopielił kościół w 1482 r. Przez cały XV w. Rada Miejska starała się wyposażyć kościół w niezbędne dla celów liturgicznych rekwizyty . W latach 90-tych XVI w. pomyślnie zakończono prace przy organach, zawieszono w wieży kościelnej dzwon, odnowiono jej kopułę. W roku 1597 spaliła się wieża od uderzenia pioruna, organy uległy poważnej dewastacji, a w miejsce 38- cetnarowego dzwonu powieszono 2,5-cetnarowy. W roku 1619 wysiłkiem miasta podjęto remont świątyni, lecz w 1631 r. pożar przekreślił trud budowniczych. W cztery lata później kościół był już częściowo odbudowany. Po wojnie usunięto balkony i barokowe ołtarze, przez co wróciła ona częściowo do formy sprzed przebudowy. W kościele na uwagę zasługują barokowe epitafia oraz częściowo zachowane dziewiętnastowieczne organy. W ostatnich latach w ramach prac konserwatorsko - zabezpieczających i udziale finansów gminnych dokonano wymiany pokrycia dachowego z ceramiki na blachę miedzianą i wykonano nową elewację obiektu.



Info za [