Kościół świętej Katarzyny Aleksandryjskiej z lat 1826 – 28. Wybudowany staraniem księdza Augustyna Morkowskiego. Remontowany w 1861 r. Nowa zakrystia z XX w. Restaurowany w 2000 r.

Budowa i wyposażenie. Kościół szachulcowy, jednonawowy o konstrukcji szkieletowej z wypełnieniami tynkowymi na podmurówce z kamieni. Orientowany. Prezbiterium mniejsze od nawy, zamknięte trójbocznie z boczną zakrystią. Niska kwadratowa drewniana wieża nadbudowana nad nawą. Zwieńczona baniastym hełmem blaszanym z latarnią. Dach dwukalenicowy, kryty dachówką. Wnętrze otynkowane z płaskim stropem z fasetą, wspólnym dla nawy i prezbiterium. Chór muzyczny wsparty na dwóch słupach z klasycystycznym prospektem organowym z 1 poł. XIX w., o prostej linii parapetu. Belka tęczowa z małą Grupą Pasyjną. Polichromia współczesna. Neobarokowy ołtarz główny z ok. poł. XIX w. Dwa ołtarze boczne neogotyckie z 2 poł. XIX w. Ambona z p. XVIII w., przebudowana w pól. XIX w., wsparta na rzeźbie klęczącego anioła. Chrzcielnic neogotycka z 2 poł. XIX w. Dzwonnica metalowa kryta dachem dwuspadowym. Dwa dzwony z 1961 r.

Źródlo