Obelisk upamiętniający potyczkę kobiórskich leśników z wojskami hitlerowskimi 1.09.1939 r., wystawiony w pobliżu siedziby (ówczesnej) Nadleśnictwa, został w czerwcu 2021 r. przeniesiony z pasa drogowego ulicy Leśników, na teren parku wokół budynków nadleśnictwa, około 100 metrów dalej. W trakcie prac, związanych z przenosinami obelisku, została zdjęta płyta inskrypcyjna, pod którą okazało się, że znajduje się pierwotna płyta z roku 1906. Jak się okazało obelisk ten stanowił pierwotnie pomnik upamiętniający ostatnie polowanie księcia pszczyńskiego Jana Henryka XI Hochberga, i był ustawiony niedaleko źródła Jerzego w Lesie Żwakowskim.

Po przenosinach na nowe miejsce, zapadła decyzja by obelisk w swojej pierwotnej postaci wrócił na miejsce swojego pierwotnego wystawienia w lesie żwakowskim, gdzie przez cały czas od lat 60-tych XX wieku czekała na niego kamienna podstawa. 

Przeniesienie starego obelisku na jego pierwotne miejsce odbyło się 7 czerwca 2022 r.

Na miejscu dotychczasowego obelisku w Kobiórze, wystawiono nowy obelisk, w zmienionej formie, z odnowioną tablicą inskrypcyjną pamięci zabitych leśników.

 

Wydarzenie, stanowiące podstawę wystawienia obelisku leśników to, potyczka z 1 września 1939 roku, gdy ulicą Branicką (dzisiaj Leśników) w Kobiórze, w okolicy budynku nadleśnictwa, pojawił się zwiad konny Wehrmachtu, składający się kilkunastu jeźdźców. Wtedy z okien nadleśnictwa padły strzały w kierunku Niemców. Polscy leśnicy zabili dowódcę zwiadu. Strzały oddane w kierunku zwiadowców, potraktowane zostały jako opór ludności cywilnej o charakterze partyzanckim. Dlatego represje spotkały mieszkańców Kobióra. Obowiązywała zasada: za jednego zabitego Niemca (w tym przypadku dowódcę zwiadu), 10 rozstrzelanych Polaków. Ofiarami brutalnej pacyfikacji dokonanej przez Niemców byli ojcowie wielodzietnych rodzin oraz harcerz – uczeń Gimnazjum Chrobrego w Pszczynie.