Kolorujstarsze
nowsze
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 3 głosy | średnia głosów: 6
 | Kresy › woj. mazowieckie › Warszawa › Śródmieście › ul. Chałubińskiego Tytusa › Oxford Tower |
22 września 1977 , Po prawej św. Barbary 12, w tle budowa Oxford Tower.
Skomentuj zdjęcie
nyskadolniak
+2 głosów:2  Złe przypisanie - to ul. Św. Barbary, a nie Chałubińskiego. Ul. Chałubińskiego jest dopiero za wieżowcem Oxford Tower. 2023-11-03 13:42:47 (2 lata temu)
marekantoniusz
+1 głosów:1 do nyskadolniak: Racja, poprawione :) A co to za wóz prawej? widzę tylko 1800 na bagażniku 2023-11-03 13:57:11 (2 lata temu)
ylooC
+2 głosów:2 do marekantoniusz: BMW 1800 2023-11-03 14:01:25 (2 lata temu)
yani
+1 głosów:1 Błędny opis i znacznik - Teatr Roma ma adres Nowogrodzka 49 i nie jest widoczny na zdjęciu. Budynek z prawej strony to św. Barbary 12. 2023-11-03 14:44:13 (2 lata temu)
do yani: Tam jest Nova Scena Roma, zatem trochę jest dobrze... ;-) 2023-11-03 14:47:46 (2 lata temu)
yani
+1 głosów:1 do nyskadolniak: Założyłem obiekt i dopisałem, oraz skorygowałem opis. Przy okazji - warto choć trochę poprawiać kontrast przy takich bladych zdjęciach. P.S. Miało być do marekantoniusz. :) Komentarz został edytowany przez użytkownika - powód: P.S. 2023-11-03 15:30:08 (2 lata temu)
|
|
Na stronie od 2021 luty
5 lat 4 miesiące 21 dni |
Dodane: 3 listopada 2023, godz. 10:23:40
Autor: Grażyna Rutowska ... więcej (4761)
Rozmiar: 3500px x 3652px
5 pobrań 1199 odsłon 6 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia marekantoniusz
Obiekty widoczne na zdjęciu
Oxford Tower
więcej zdjęć (38)
Architekci: Jerzy Skrzypczak, Wojciech Grzybowski
Zbudowano: 1976-1979
Dawniej: Elektrim, Intraco II
Oxford Tower - wieżowiec znajdujący się w Warszawie (noszący dawniej nazwę Intraco II lub też zwany budynkiem Elektrimu) zlokalizowany przy ulicy Chałubińskiego 8. Zbudowany został w 1979 roku, według projektu Jerzego Skrzypczaka, H. Świergockiej-Kaim, Wojciecha Grzybowskiego. Wieżowiec jest niebiesko-białym budynkiem zbudowanym w stylu międzynarodowym, drugi podobny budynek o nazwie Intraco I zbudowany kilka lat wcześniej znajduje się przy ul. Stawki.
Budynek ten był jednym z pierwszych typowych drapaczy chmur, po Hotelu Forum (obecnie Novotel Warszawa Centrum) i Intraco I. Wieżowiec wchodzi w skład tzw. Centrum Zachodniego, wybudowanego m.in. w celu osłonięcia i osłabienia dominacji Pałacu Kultury. Oxford Tower składa się z biur klasy B, w którym znajdują się biura takich firm jak Citibank Handlowy, Minex, Grappahl, Polservice, AV Inwestor, Polferries. Dawniej też była to główna siedziba Elektrimu.
Wikipedia
ul. Chałubińskiego Tytusa
więcej zdjęć (241)
Dawniej: Teodora Berga
Zaplanowana w czasach prezydentury Kaliksta Witkowskiego, wytyczona w roku 1881. Początkowo, do roku 1917, nosiła miano Teodora Berga, carskiego namiestnika.
Na odcinku ulicy pomiędzy ul. Wspólną, a ul. Nowogrodzką rozciągały się tereny Ogrodu Pomologicznego.
Naprzeciwko, na miejscu dawnych ogrodów księży misjonarzy w latach 1897–1902 powstały zabudowania Szpitala Dzieciątka Jezus według projektu Józefa Piusa Dziekońskiego, wypełniające cały kwartał ulic Lindleya – Oczki – Chałubińskiego – Nowogrodzka z zamykającą go od północy Kaplicą Dzieciątka Jezus.
W roku 1902 u zbiegu z ul. Oczki według projektu Antoniego Jabłońskiego-Jasieńczyka wybudowano budynek Instytutu Anatomicznego i Prosektorium, służący medycznym wydziałom Uniwersytetu Warszawskiego.
W roku 1911 według projektu Józefa napoleona Czerwińskiego i Wacława Heppena pod numerem 13 u zbiegu z Alejami Jerozolimskimi zbudowano wielką kamienicę rodziny Burchardów, rozebraną w roku 1973 pod pretekstem konieczności budowy estakady przy Dworcu Centralnym.
W okresie międzywojennym ulica Chałubińskiego stałą się wraz z al. Niepodległości odcinkiem planowanej trasy N-S, która miała biec od ul. Marymonckiej przez Powązki, Śródmieście, Chałubińskiego, Pole Mokotowskie, przedłużoną ulicę Włodarzewską (obecna al. Niepodległości do Puławskiej).
Dzięki tym planom w roku 1930 na Chałubińskiego poprowadzono linię tramwajową, zaś przy ulicy powstało kilka reprezentacyjnych obiektów: Gmach Ministerstwa Komunikacji, gmach Dowództwa Korpusu Ochrony Pogranicza, oraz siedzibę Warszawskiej Szkoły Pielęgniarek według projektu Romualda Gutta.
W latach okupacji zabudowa ulicy nie poniosła większych zniszczeń, jednak w okresie powojennym w związku z jej poszerzeniem rozebrano kilka kamienic.
Na miejscu Ogrodu Pomologicznego zbudowano szkołę, zaś u zbiegu z Alejami Jerozolimskimi wieżowiec Intraco II, znany także jako "Elektrim", a obecnie jako Oxford Tower.
Wikipedia
Na odcinku ulicy pomiędzy ul. Wspólną, a ul. Nowogrodzką rozciągały się tereny Ogrodu Pomologicznego.
Naprzeciwko, na miejscu dawnych ogrodów księży misjonarzy w latach 1897–1902 powstały zabudowania Szpitala Dzieciątka Jezus według projektu Józefa Piusa Dziekońskiego, wypełniające cały kwartał ulic Lindleya – Oczki – Chałubińskiego – Nowogrodzka z zamykającą go od północy Kaplicą Dzieciątka Jezus.
W roku 1902 u zbiegu z ul. Oczki według projektu Antoniego Jabłońskiego-Jasieńczyka wybudowano budynek Instytutu Anatomicznego i Prosektorium, służący medycznym wydziałom Uniwersytetu Warszawskiego.
W roku 1911 według projektu Józefa napoleona Czerwińskiego i Wacława Heppena pod numerem 13 u zbiegu z Alejami Jerozolimskimi zbudowano wielką kamienicę rodziny Burchardów, rozebraną w roku 1973 pod pretekstem konieczności budowy estakady przy Dworcu Centralnym.
W okresie międzywojennym ulica Chałubińskiego stałą się wraz z al. Niepodległości odcinkiem planowanej trasy N-S, która miała biec od ul. Marymonckiej przez Powązki, Śródmieście, Chałubińskiego, Pole Mokotowskie, przedłużoną ulicę Włodarzewską (obecna al. Niepodległości do Puławskiej).
Dzięki tym planom w roku 1930 na Chałubińskiego poprowadzono linię tramwajową, zaś przy ulicy powstało kilka reprezentacyjnych obiektów: Gmach Ministerstwa Komunikacji, gmach Dowództwa Korpusu Ochrony Pogranicza, oraz siedzibę Warszawskiej Szkoły Pielęgniarek według projektu Romualda Gutta.
W latach okupacji zabudowa ulicy nie poniosła większych zniszczeń, jednak w okresie powojennym w związku z jej poszerzeniem rozebrano kilka kamienic.
Na miejscu Ogrodu Pomologicznego zbudowano szkołę, zaś u zbiegu z Alejami Jerozolimskimi wieżowiec Intraco II, znany także jako "Elektrim", a obecnie jako Oxford Tower.
Wikipedia
ul. św. Barbary
więcej zdjęć (98)
Ulica Św. Barbary w Warszawie - jedna z ulic Południowego Śródmieścia Warszawy, biegnąca z załamaniem biegu od ul. Poznańskiej do Nowogrodzkiej.
Historia
Ulica Św. Barbary została przeprowadzona w roku 1898 na terenach rozparcelowanej walcowni Koszyki; swą nazwę zawdzięcza cmentarnej kaplicy Św. Barbary mieszczącej się przy ul. Wspólnej, na terenie dawnego Cmentarza Świętokrzyskiego. Po roku 1866 kaplica pełniła funkcje świątyni parafialnej, zaś po roku 1883 na terenie cmentarza wybudowano Kościół pw. św. Apostołów Piotra i Pawła.
W latach 1898-99 ulicę zabudowano trzypiętrowymi kamienicami, zaś pod zamykającym ulicę murem Cmentarza Świętokrzyskiego ustawiono "Bożą Mękę" - krzyż stojący pierwotnie u zbiegu ulic Marszałkowskiej i Nowogrodzkiej, przeniesiony przy okazji przebijania ulicy Poznańskiej. Od XVIII wieku pełnił on funkcję drogowskazu dla konduktów pogrzebowych, zmierzających na Cmentarz Świętokrzyski.
Wypalone w roku 1944 domy rozebrano w okresie powojennym, mimo niezłego stanu zachowania ich murów. Poza gmachem Urzędu Telekomunikacyjnego przypisanego numeracji ul. Nowogrodzkiej ocalała jedynie pozbawiona wystroju architektonicznego kamienica sióstr Tołwińskich, mieszcząca przed rokiem 1939 Gimnazjum Fizjologiczne Stefanii Tołwińskiej, od roku 1920 - XI Państwowe Żeńskie Gimnazjum i Liceum im. Marii Konopnickiej.
Źródło:
Historia
Ulica Św. Barbary została przeprowadzona w roku 1898 na terenach rozparcelowanej walcowni Koszyki; swą nazwę zawdzięcza cmentarnej kaplicy Św. Barbary mieszczącej się przy ul. Wspólnej, na terenie dawnego Cmentarza Świętokrzyskiego. Po roku 1866 kaplica pełniła funkcje świątyni parafialnej, zaś po roku 1883 na terenie cmentarza wybudowano Kościół pw. św. Apostołów Piotra i Pawła.
W latach 1898-99 ulicę zabudowano trzypiętrowymi kamienicami, zaś pod zamykającym ulicę murem Cmentarza Świętokrzyskiego ustawiono "Bożą Mękę" - krzyż stojący pierwotnie u zbiegu ulic Marszałkowskiej i Nowogrodzkiej, przeniesiony przy okazji przebijania ulicy Poznańskiej. Od XVIII wieku pełnił on funkcję drogowskazu dla konduktów pogrzebowych, zmierzających na Cmentarz Świętokrzyski.
Wypalone w roku 1944 domy rozebrano w okresie powojennym, mimo niezłego stanu zachowania ich murów. Poza gmachem Urzędu Telekomunikacyjnego przypisanego numeracji ul. Nowogrodzkiej ocalała jedynie pozbawiona wystroju architektonicznego kamienica sióstr Tołwińskich, mieszcząca przed rokiem 1939 Gimnazjum Fizjologiczne Stefanii Tołwińskiej, od roku 1920 - XI Państwowe Żeńskie Gimnazjum i Liceum im. Marii Konopnickiej.
Źródło: