Dwór w Dolnej Lutyni dawniej NIemiecka lutynia (Deutsch Leuten).

Dwór skałda się z kompleksu starszej renesansowej budowli wybudowanej na przełomie 16 i 17 w. oraz dobudowanego barokowego skrzydła z 18 w. 

NIemiecka Lutynia w 1573 r. wraz z kilkoma sąsiednimi miejscowościami i Frysztatem została postawiona w zastaw w związku z długami zmarłego Fryderyka Kazimierza syna księcia cieszyńskiego Wacława III Adama. W związku z tym że zastaw nie został wykupiony powstały tzw Wolne Państwa Stanowe nie podlegające już księciu lecz Cesarzowi i posiadające własną autonomię. Niemieckolutyńskie Państwo Stanowe należało najpierw do hrabiów Schilke. Prawdopodobnie to oni wybudowali dwór we wsi na wzniesieniu nad Lutynką. Wdowa po Franzu Ernescie Grafie Schilke, Elisabeth Maximiliane Helene von Drahotusch, zwana także Traudisch wyszła za mąż za hrabiego Francisa Taaffe i po jej smierci majątek przypadł rodzinie Taaffe. W 1792 r. Rudolf Taaffe  sprzedał swoje dobra hrabiemu Johannowi Larischowi von Moennichowi. W pobliżu dworu powstał wówczas rozległy folwark.

Po II WŚ majątek został znacjonalizowany a we dworze urządzono mieszkania socjalne. NIeremontowany obiekt popadł w ruinę i obecnie stoi pusty.