Nieistniejący budynek mieszkalno - usługowy o konstrukcji ryglowej, który znajdował się w zachodniej pierzei Rynku, bezpośrednio po wschodniej stronie działki kościelnej. Wzniesiony został w 1. poł. XIX w., a nawet na początku XIX w., po pożarze miasta w 1782 r. Południową część budynku zajmował sklep złożony z dwóch pomieszczeń. Od frontu znajdowała się sala sprzedaży z bezpośrednim wejściem od strony Rynku, a w głębi pomieszczenie magazynowe. Parcela wygrodzona była obwodowymi budynkami oraz ceglanym murem, z których cześć stanowi dzisiaj pozostałość po nieistniejących budynkach gospodarczych z przylegającą na jego końcu ceglaną gotycką bramką cmentarną. Do końca II wojny światowej dom należał do rodziny Romig, w którym świadczono usługi blacharskie i hydrauliczne. Po 1945 r. posesję przejęła rodzina Lewickich, a w domu działał sklep spożywczy i mała olejarnia. Od lat 50-tych XX w. nieruchomość należała do p. Makowskich, z czasem zaniechano handlu w sklepie. (