W 1886 r. Franciszek Górniak zakupił 1,5 hektara pola w Sibicy (przedmieścia Cieszyna), na którym w zaledwie trzy lata wybudował cegielnię i liczne mniejsze budynki służące do przygotowania i mieszania tworzywa. Wybudowano również formiernię z suszarnią, położono torowisko (szczątkowo istniało jeszcze w latach 90 tych) służące do transportu wydobywanej gliny i gotowych cegieł, które zwożono do magazynu. W późniejszym okresie, w bezpośrednim sąsiedztwie cegielni, Górniak zbudował sobie własny dom, w tym także domki dla robotników. Pierwszy piec pierścieniowy zapalono w 1887 r. - wówczas odbyła się wielka uroczystość poświęcenia cegielni. Śpiewano pieśń ,,czy ślązak nie ma zdolności,,. Drugi piec pierścieniowy oddano w 1897 r. Pierwotnie wypalano tylko cegłę, jednak z czasem poszerzono asortyment o produkcję dachówki w 1890 r., rurki drenarskie w 1895 r., a także płytki z motywami dekoracyjnymi, z których układano coś w rodzaju fryzu. Z czasem zainstalowano maszyny parowe umożliwiające zmechanizowanie najcięższych robót, co przekładało się na wzrost produkcji. W zakładzie pracowało parędziesiąt robotników, w większości były to osoby skoligacone z rodem Górniaków. Cegielnia była pierwszym, wyłącznie polskim przedsiębiorstwem, który nie korzystał z obcego kapitału. Tu należy zaznaczyć, iż w owych latach wszystkie cegielnie w Cieszynie i okolicy były w rękach niemieckich. Cegielnia Górniaka była głównym ofiarodawcą cegły, z której budowano nie tylko polskie szkoły, ale również instytucje. Przykładowo na przebudowę Domu Narodowego w Cieszynie przeznaczył nie tylko cegłę, ale także popiersia sławnych Polaków, które zamówił u krakowskiego plastyka. Biusty wypalono w sibickiej cegielni. Franciszek Górniak zmarł 11 kwietnia 1899 r. we włoskim Merano, gdzie leczył się na chorobę płuc. Zakład przemysłowy przejął jego syn, który podążał obranym przez ojca kierunkiem. Po II wojnie światowej rodzina Górniaków została wypędzona do Polski, zaś majątek znacjonalizowano. W latach 80 tych (działała jeszcze w 1983 r.) większa część cegielni została wyburzona a na jej miejscu zbudowano – jak na ironię - czeską szkołę podstawową. Resztę obiektów przeznaczono na różnego rodzaju składy.
Żródło: Franciszek Górniak 1854-1899 - autorstwa Władysława Sosny