lipiec 2011 , Kolbuszowa – Park Etnograficzny, Muzeum Kultury Ludowej – zagroda Szylarów z Markowej. Typowa dla okolic Łańcuta i Przeworska zagroda tzw. okólna, w której poszczególne poszczególne budynki tworzą układ zamknięty, połączony zapierzeniem z desek desek z jednej, a bramą wjazdową z drugiej strony. Pomiędzy chałupą, a ustawioną do niej równolegle stajnią – plac zwany rynkiem lub oborą, na którym mieścił się gnojownik. Zarówno chałupy jak i stajnie w tych zagrodach są przykładem konstrukcji przysłupowej.
Widoczna na zdjęciu zagroda Szylarów reprezentuje typ dużego, kmiecego siedliska, charakterystycznego dla zamożnych markowskich gospodarzy. Gospodarstwo, po Szymonie Szylarze, który postawił chałupę pod koniec XVIII w. dziedziczyli kolejno : jego syn Marcin i wnuk Jan, a potem Antoni Szylar, który oprócz pracy na roli zajmował się szewstwem i stolarką. Był także znanym w okolicy „zielorzem”. W chałupie, w jednej z izb zaaranżowany wystrój wnętrza przed wieczerzą wigilijną, np. snopek zboża w kącie, ozdobny pająk, stół nakryty sianem i białym obrusem. W sieni warsztat stolarski. Przy chałupie ogródek kwiatowy i zielny.
W skład zagrody wchodzą : chałupa (XVIII/XIX w.), stajnia (pocz. XX w.), stodoła (XIX/XX w.), spichlerz (sołek) – częściowa rekonstrukcja obiektu z XIX w., maneż kieratowy – rekonstrukcja obiektu z XIX w.