Wśród zabudowy przypałacowego folwarku wyróżniamy :
- budynek bramny z wozownią połączony przejazdem z reprezentacyjnym dziedzińcem pałacu
- dwie oficyny mieszkalne ( jedna z przejazdem na folwark)
- stodoła
- dwie obory lub stajni
- wozownia-warsztat
Większość budynków powstała w końcu XIX w. Po II wojnie światowej obiekt należał do PGR a po jego likwidacji postępowała dalsza dewastacja. Użytkowany w niewielkiej części.

Do 1936r., jako Polnisch Tschammendorf, do 1945r., jako Alttschammendorf.
Od 1668r., jako właściciel wymieniany jest Christoph Leopold Schubarth und Bruck. W 1783r., wieś należała do hrabiny Josephy von Sobeck. Od 1825 roku Samborowice były w posiadaniu rotmistrza von Dresky, aż do jego śmierci. W 1870 roku majątek ziemski obejmował 833 morgi gruntów i należał już do von Mickwitz.

PAŁAC, zbudowany po koniec XIX w., o powierzchni użytkowej 585 m2. Położony w północnej części wsi, fasadą skierowany na południe, z reprezentacyjnym dziedzińcem, od pd. i zach. otoczony parkiem. Neomanierystyczny, murowany z cegły i kamienia. Korpus na planie prostokąta, z ryzalitami pozornymi na środkowej i bocznych osiach fasady, przy którym od wsch. wieża na planie kwadratu, połączona z korpusem węższym łącznikiem i nieco węższe skrzydło na planie prostokąta od zach. Dwukondygnacyjny z częściowo użytkowym poddaszem, wieża trójkondygnacyjna. Dwutraktowy z sienią na osi i korytarzem między traktami, łącznik jedno traktowy. Na osi sieni schody marmurowe, w skrzydle zach. drewniane. Układ pomieszczeń wtórny. Elewacje zamknięte profilowanym gzymsem z tralkową balustradą, zwieńczone wolutowymi szczytami artykułowanymi pilastrami; szczyt środkowy fasady dwukondygnacyjny z tarczą herbową w drugiej kondygnacji. Fasada z portykiem balkonowym ha osi, wspartym na filarach i kolumnach. Profilowany gzyms podokienny w drugiej kondygnacji elewacjach pn. Po 1945 roku , obiekt przejęty został przez PGR. Po likwidacji PGR-ów, nastąpiło zuchwałe rozgrabywanie tego co mogło się jeszcze przydać w domu i zagrodzie, doprowadzając do całkowitej ruiny. Na wiosnę 2006 r., runęła część środkowa pałacu.

PARK, założony zapewne w 4 ćw. XIX w., położony na pd.-zach. od pałacu, wokół trzech stawów. Krajobrazowy, z zatartym układem przestrzennym. W częściowo zachowanym starodrzewie dęby szypułkowe i cisy.

FOLWARK, położony na wsch. od pałacu, skomunikowany z reprezentacyjnym dziedzińcem poprzez budynek bramny: 1) budynek bramny, neomanierystyczny, murowany z cegły, tynkowany, na nieregularnym planie z przejazdem na osi, dwukondygnacyjną częścią mieszkalną i cylindryczną wieżą po stronie pd. oraz jednokondygnacyjną wozownią po stronie pn.; parter i naroża piętra boniowane; kondygnacje części mieszkalnej oddzielone i zwieńczone profilowanym gzymsem; nad bramą i wozownią wolutowe szczyty zdobione obeliskami; nad przejazdem kamienna płycina datą 1818 , w elewacji wsch. części mieszkalnej kamienna płycina z datą 1879, nad nią prostokątna nisza z plaskorzeźbioną pólpostacią Chrystusa Króla; okna zamknięte łukiem odcinkowym, nad przejazdem zamknięte hakiem pełnym, w szczytach prostokątne; przejazd przesklepiony kolebką o obniżonej strzałce; otwory drzwiowe zamknięte łukiem odcinkowym; dachy wielospadowe, kryte dachówką, na wieży stożkowy hełm kryty łupkiem; 2-3) oficyny mieszkalne, murowane, tynkowane; 4) stodoła, murowana, tynkowana; 5-6) obory lub stajnie.