Schronisko zostało wybudowane przez Warszawski Klub Narciarski przy udziale dotacji Wydziału Turystyki Ministerstwa Komunikacji. Zostało poświęcone 17 lutego 1938 roku podczas Marszu Szlakiem II Brygady Legionów.
Autorem projektu był Wacław Weker, a budynek wzniesiono w stylu huculskiej "grażdy". Obiekt posiadał 160 miejsc noclegowych, jadalnię, świetlicę, kuchnię główną i turystyczną. Był wyposażony w centralne ogrzewania, bieżącą zimną wodę i natryski z ciepłą wodą.
Schronisko spłonęło pod koniec 1944 roku podczas walk polskiej partyzantki z Niemcami.