Piaski  – przedmieście Lublina, usytuowane na południe od dzisiejszej ulicy Zamojskiej  i mostu Mariana Lutosławskiego, w miejscu współczesnego Placu Bychawskiego. Jedno z dawnych skupisk osadnictwa lubelskich Żydów. Współcześnie teren ten znajduje się w granicach dzielnicy administracyjnej Za Cukrownią.

XIX-wieczni monografiści Lublina twierdzili, że Piaski, jako miejsce zamieszkania podlubelskich Żydów, ufundował Kazimierz III Wielki, w 1336.

Nazwa poprzednia pochodziła od piaszczystych wydm i nieużytków, które znajdowały się tam  na początku XX w. Nie zachowała się jednak w miejscowej tradycji i współcześnie nie jest używana. Przy moście na Bystrzycy, od strony Piasków, znajdowały się rogatki Lublina

Piaski zostały przyłączone do Lublina w okresie austriackim (1794–1805). Do końca XIX w. miały jednakże charakter sztetla. Mieszkali tam najubożsi  Żydzi, a ówczesna zabudowa była drewniana. Od XVIII w. funkcjonowała na terenie tego obszaru - synagoga, w 1864 przebudowana na murowaną, zniszczona przez hitlerowców. W jej miejscu obecnie jest świątynia polskokatolicka.