W budynku tym mieścił sie początkowo hotel Augusta Thamma, noszący jego nazwisko. Gdy na początku XX w. właścicielem budynku został Carl Fiedler, hotel nadal zwano od nazwiska właścicieli - początkowo "Thamms Hotel", a potem "Fiedlers Hotel". Dopiero ok. 1908 r. kolejny właściciel Adolf Buhn nadał mu nazwę "Cesarski Dwór". Na zapleczu hotelu znajdowały się budynki gospodarcze oraz garaże. Około 1920 roku budynek został przejęty przez władze miejskie, które przeznaczyły go m.in. na Zarząd i Oddział Kasy Oszczędnościowej, Urząd Opieki Społecznej oraz siedzibę policji kryminalnej. Piwnice zaadaptowano na cele aresztu śledczego. Prawdopodobnie tutaj Niemcy uwięzili i stracili w marcu 1944 r. czterech alianckich oficerów lotnictwa, ujętych po tzw. "wielkiej ucieczce" z obozu jeńców lotniczych w Żaganiu. Także po 1945 r. budynek stał się siedzibą aparatu przymusu: Urzędu Bezpieczeństwa oraz Milicji Obywatelskiej. Dopiero w latach pięćdziesiątych urządzono w nim gabinety lekarskie, otwierając przychodnię rejonową .

Zbigniew Janc, Ivo Łaborewicz "Jelenia Góra na dawnych widokówkach - historia obrazem pisana" Jelenia Góra 2006 r.

Ulica Bankowa powstała w połowie XIX wieku w miejscu dawnych murów miejskich i zasypanej fosy, miała charakter parku miejskiego z zadbanymi drzewami, pięknymi klombami i wytyczonymi wśród nich alejkami spacerowymi. Nazywano ją Promenadą. Na przełomie XIX - XX wieku stała się jedną z najbardziej reprezentacyjnych ulic miasta, przy której swoje siedziby miały wystawne lokale gastronomiczne, ekskluzywne hotele sklepy i banki.
Po południowej stronie ulicy Bankowej znajdują się między innymi:
powstały pod koniec XIX wieku budynek, który zakupił i przebudował na potrzeby swojej siedziby „Bank Rzeszy”. Po wojnie znajdował się tu Narodowy Bank Polski, a później Bank Zachodni. Obecnie znajduje się tu prywatna placówka opieki medycznej (ul. Bankowa 5/7),
budynek hotelu, który kilkakrotnie zmieniał właścicieli i nazwy, by w latach 20-tych zmienić również przeznaczenie. Został przejęty przez władze miasta, które umieściły tutaj między innymi Urząd Opieki Społecznej i siedzibę policji kryminalnej z aresztem śledczym. Po wojnie pełnił podobne funkcje - był siedzibą Urzędu Bezpieczeństwa i Milicji Obywatelskiej. W latach 50. utworzono w nim przychodnię lekarską (ul. Bankowa 1).
Równie ciekawą historię mają zabudowania północnej strony ulicy:
bodaj najbardziej znany gmach na Promenadzie - dawna „Kawiarnia Wiedeńska” („Wiener Cafe”) oraz tzw. „Dom koncertowy” („Konzerthaus”), w którym do czasu powstania gmachu teatru miejskiego odbywały się przedstawienia i koncerty. Również w czasach powojennych mieściły się w nim instytucje kulturalne - dziś siedzibę ma Jeleniogórskie Centrum Kultury (ul. Bankowa 28/30),
wzniesiony na początku XIX wieku, przy wylocie dzisiejszej ulicy Szkolnej, budynek Śląskiego Towarzystwa Bankowego, a obecnie siedziba Sądu Rejonowego (ul. Bankowa 18),
znajdująca się po drugiej stronie ulicy Szkolnej nieco późniejsza kamienica, mieszcząca dawniej restaurację o nazwie „Narożnik Murzyna” („Mohrenecke”), której symbolem była figurka murzyńskiego wojownika umieszczona na fasadzie budynku (ul. Bankowa 12).
Warto przyjrzeć się również pozostałym kamienicom stojącym przy ulicy Bankowej. Tworzą one ciekawy zespół architektoniczny, któremu nie sposób odmówić uroku.
Info.