Cmentarz katolicki św. Jadwigi Śląskiej, zwany starym. W miejscu cmentarza znajdowała się prawdopodobnie pierwsza lokacja późniejszego miasta Pszczyny. Na środku cmentarza, do września 1939 r. stał drewniany kościół pod wezwaniem Św. Jadwigi Śląskiej, który spłonął w czasie zajmowania Pszczyny przez wojska niemieckie. Z kościoła i jego wyposażenia do dziś zachowały się jedynie rzeźby z ołtarza centralnego i płaskorzeźby z predelli ołtarzowej, które dziś są rozrzucone w różnych miejscach, m.in. w Muzeum Archidiecezjalnym w Katowicach, kościele św. Jadwigi w Starej Wsi i kościele Wszystkich Świętych w Pszczynie, gdzie znajduje się figura Chrystusa Ubiczowanego. W Izbie u Telemanna znajdują się, zaś oryginalne organy z 1783 r. przeniesione z kościółka św. Jadwigi jeszcze przed pożarem. Przed wejściem na cmentarz od strony głównej alei parkowej, wiodącej od Pałacu Książęcego, znajduje się przydrożna figura z 1803 r., obecnie poddawana renowacji. Na cmentarzu znajduje się wiele grobów znanych i cenionych pszczynian, a także innych ważnych dla pszczyńskiego środowiska osób. Znajduje się tu m in. grób biskupa wrocławskiego Bernarda Bogedaina, radcy do spraw szkolnictwa dla okręgu opolskiego, słynącego także ze wspierania nauczania w języku polskim. Zmarł on w Pszczynie w 1860 r. w trakcie wizyty kanonicznej. Na cmentarzu spoczywają także kolejni proboszczowie parafii pszczyńskiej Wszystkich Świętych. Pośród nich ksiądz Ernst Kosmali, proboszcz parafii pszczyńskiej w latach 1833-1879, od 1867 r. kanonik honorowy Kapituły Katedralnej we Wrocławiu. Także pierwszy proboszcz pszczyńskiego kościoła po zmianie państwowości przez ziemię pszczyńską, ksiądz Mateusz Bielok. Ks. M. Bielok był gorącym orędownikiem remontu i przywrócenia do dawnej świetności drewnianego kościółka św. Jadwigi, Był inicjatorem wydawania tygodnika parafialnego „Wiadomości Parafialne”, który wydawany po przerwie wojennej i powojennej, jest znów wydawany od 20 lat. Jego zaangażowanie w sprawy społeczne, zostało przez społeczność lokalną docenione m.in. wyborem do Rady Miejskiej, w której przez 2 lata pełnił funkcję przewodniczącego. Ostatnim z wielkich dla lokalnej społeczności miasta pochowanym na terenie cmentarza jest ksiądz prałat Józef Kuczera, wieloletni proboszcz parafii Wszystkich Św. Ks. J. Kuczera w latach 1949-50 był więziony przez stalinowski aparat bezpieczeństwa państwa, za odczytanie na mszach niedzielnych, listu biskupa katowickiego Stanisława Adamskiego do wiernych w sprawie obrony prawa Kościoła do religijnego wychowania młodzieży. Dzięki staraniom ks. J. Kuczery z terytorium parafii Wszystkich Św. W Pszczynie zostało wydzielonych kilka nowych parafii, zarówno w samym mieście, jak i w okolicznych wsiach. W 1973 r. otrzymał nominację na prałata domowego Jego Świętobliwości Ojca Świętego Pawła VI. Ks. J. Kuczera zmarł w Pszczynie w wigilię Bożego Narodzenia 24 grudnia 1989 r., pozostając w pamięci parafian jako niezłomny, cieszący się ogromnym autorytetem kapłan, oraz wyczulony na ludzką nędzę człowiek. Grób ks. J. Kuczery został umieszczony w centralnym punkcie cmentarza, na dużym, jak na rozmiary całego cmentarza placyku, w miejscu pierwotnie zajmowanym przez drewniany kościółek Św. Jadwigi.