starsze
nowsze
1
1+
2-
2
2+
3-
3
3+
4-
4
4+
5-
5
5+
6-
6
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 8 głosów | średnia głosów: 5.42

Kresy woj. mazowieckie Warszawa Ochota ul. Koszykowa Stacja Filtrów

9 maja 2011 , Widok ulicy od skrzyżowania z pl. Starynkiewicza w kierunku wschodnim. Z prawej teren Filtrów Warszawskich.

Skomentuj zdjęcie
Zmieniłbym podpis na " ... teren Filtrów Warszawskich." W końcu to obiekt historyczny.
2012-08-25 09:55:15 (13 lat temu)
Zrobione.
2012-08-29 14:00:01 (13 lat temu)
No to idź Zygmuncie za ciosem i dopisz obie foty do obiektu "Stacja Filtrów" bo całkiem niezły kawałek ich widać a w obiekcie tylko jedno współczesne zdjęcie.
2012-08-29 14:05:35 (13 lat temu)
mar
do Wiesław Smyk: Dopisane
2012-08-29 14:16:10 (13 lat temu)
zygmunt_ra
Na stronie od 2004 wrzesień
21 lat 10 miesięcy 0 dni
Dodane: 24 sierpnia 2012, godz. 16:19:06
Autor zdjęcia: zygmunt_ra
Rozmiar: 1352px x 900px
Aparat: Canon PowerShot SX20 IS
1 / 800sƒ / 4ISO 805mm
4 pobrania
1873 odsłony
5.42 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia zygmunt_ra
Obiekty widoczne na zdjęciu
zakłady przemysłowe
Stacja Filtrów
więcej zdjęć (30)
Zbudowano: 1881-1886
Dawniej: Filtry Lindleya
Warszawskie filtry należą do systemu wodociągów warszawskich zaprojektowanych i zbudowanych przez brytyjskiego inżyniera Williama Lindleya. Budowę zlecił Sokrates Starynkiewicz (1820-1902), generał rosyjski, prezydent Warszawy (1875-1892) już w pierwszym roku swoich rządów. W 1881r. Starynkiewicz zatwierdził projekt w Petersburgu i od tego roku do 1886 budowano pierwszą sieć wodociągów i kanalizacji w Warszawie.
Projekt Williama Lindleya zakładał budowę Stacji Pomp Rzecznych na lewym brzegu Wisły oraz Stacji Filtrów z urządzeniami uzdatniającymi wodę do picia. Projekt realizował i rozbudowywał jego syn, William Heerlein Lindley. Podczas budowy wykorzystano najnowocześniejsze ówczesne rozwiązania techniczne. Duży nacisk położono na dopracowanie szczegółów. Przy budowie wszystkich, nawet najmniejszych, obiektów użyto materiałów najwyższej jakości, które poddawano kilkustopniowej kontroli. Podstawowym materiałem budowlanym była specjalnie wypalana, odporna na wilgoć cegła licówka i cegła glazurowana białą polewą. Na wielką skalę stosowano bloki granitowe i z piaskowca.
Pierwsza oczyszczona woda popłynęła do mieszkańców Warszawy 3 lipca 1886r. z filtrów posiadających jedną grupę filtrów powolnych, jeden zbiornik wody czystej, jedną halę pomp i wieżę ciśnień.
W czasach Lindleya sieć wodociągowa Warszawy dzieliła się na: Górne Miasto – zasilane w wodę z wykorzystaniem wieży ciśnień znajdującej się na terenie stacji filtrów oraz Dolne Miasto, czyli Powiśle i Praga – zasilane w wodę wypływającą bezpośrednio z filtrów powolnych.
Na system wodociągów warszawskich składały się Stacja Filtrów – filtry Lindleya – oraz Stacja Pomp Rzecznych Zakładu Wodociągu Centralnego, gdzie z Wisły czerpano wodę i przewodami przesyłowymi kierowano na Stacje Filtrów (Zakład Wodociągu Centralnego). Urządzenia Stacji Filtrów zostały przykryte ziemią. Pod nasypami znajdują się obecnie cztery osadniki wody surowej, sześć grup filtrów powolnych oraz dziewięć zbiorników wody czystej. W miejscu siódmej grupy filtrów powolnych został wybudowany Zakład Ozonowania oraz filtry węglowe. (wikipedia )
ul. Koszykowa
więcej zdjęć (1044)
Koszykowa – to ulica w Śródmieściu Warszawy.
Początki ulicy Koszykowej wiążą się z powstaniem założenia urbanistycznego związanego z osią stanisławowską; polny trakt został wtedy awansowany do rangi jednej z ulic odchodzących promieniście od nowo powstałego placu Na Rozdrożu, a następnie kontynuującej swój bieg równolegle do głównego elementu osi, ulicy Nowowiejskiej. Ulica biegła przez tereny Folwarku Koszyki, od którego pochodzi nazwa zarówno ulicy, jak i osiedla wyrosłego wokół środkowego biegu ulicy.

Po II wojnie światowej, wraz z wytyczaniem placu Konstytucji ulica Koszykowa została załamana dla dopasowania do układu urbanistycznego placu. Ulicę Koszykową w jej części na zachód od placu włączono w ciąg ulicy Pięknej, natomiast fragment wschodni łączy się z placem poprzez arkadową bramę w zabudowaniach, analogiczną do bramy ulicy Śniadeckich.
Źródło: