starsze
nowsze
1
1+
2-
2
2+
3-
3
3+
4-
4
4+
5-
5
5+
6-
6
oceń zdjęcie | skomentuj ocenę | 17 głosów | średnia głosów: 5.98
Skomentuj zdjęcie
Ja znów za W. Żdżarskim. Na początku lat 80-tych XIX w. Brandel skonstruował (i wyprodukował kilka sztuk) przenośny aparat z wewnętrzną migawką ok. 1/50 sek. Za pomocą takiej "brandlówki" - tak nazywano te aparaty - robił fotografię reportarzową, której egzemplifikacji wiele na FP. Niniejsze zdjęcie również. Negatywami były płyty szklane o rozmiarach 6x9, 9x12, a nawet 12x16.5 cm. Stąd niesamowita rozdzielczość niektórych jego zdjęć!

Reasumując. był to taki drewniany "Druh" z nieco większym negatywem i chyba lepszym obiektywem :-)
2012-08-30 22:38:51 (13 lat temu)
do † ML: Żaden normalnoformatowiec ani tym bardziej APS-C nie dorówna pod względem liczby szczegółów średnio- lub wielkoformatowej fotografii sprzed 150 lat. To jest dziwne - niby taka technika ale jak spojrzy się na liczbę szczegółów to widać jak bardzo jesteśmy w tyle. No chyba, że wydamy 60 tys. zł. na jakiegoś cyfrowego średnioformatowca albo będziemy robić zdjęcia na kliszach aparatem starszym od naszych dziadków :)
2012-08-30 22:50:31 (13 lat temu)
Wiesław Smyk
+3 głosów:3
Brandel jako pierwszy fotograf na świecie zmniejszył format negatywu do popularnego później (a i stosowanego niekiedy nawet dziś) wymiaru sześć na dziewięć centymetrów. Ten lekki aparat zaopatrzył Brandel w kasetę mieszczącą dwie szklane płyty - był to więc pierwszy krok ku stworzeniu negatywu, na którym mieściłby się więcej niż jeden obraz. Aparat ten przystosowany był do wykonywania zdjęć na tak zwanej suchej płycie (wytwarzanej przez samego Brandla) eliminującej żmudne przygotowania do wykonania zdjęcia, a więc w swoim czasie był konstrukcją wybiegającą w przyszłość. Zaopatrzony w bardzo szybką wówczas migawkę naświetlająca negatyw w czasie około jednej pięćdziesiątej sekundy, pozwolił Brandlowi uniezależnić się nie tylko od atelier, ale fotografować prawdziwe, nie upozowane życie. Wynalazek Brandla opatentowano w 1889 roku.

Wkrótce fotorewolwer (tak bowiem nazwał swój aparat) usprawniono, przystosowując go do dwudziestu pięciu szklanych negatywów. Tym właśnie aparatem utrwalał uliczne sceny i widoki Warszawy, był także kronikarzem zjazdu trzech cesarzy w Skierniewicach. Był rok 1884. Wówczas to za fotorewolwer otrzymał order od cesarza Franciszka Józefa.
2012-08-30 23:12:27 (13 lat temu)
Wiesław Smyk
+1 głosów:1
do Wiesław Smyk: To fragment artykułu, który chcę wrzucić do Warszawy, ale póki co to jeszcze technicznie niemożliwe.
2012-08-30 23:14:05 (13 lat temu)
do Wiesław Smyk: Czekam na artykuł.
2012-08-30 23:21:24 (13 lat temu)
do † ML: To apel do Neo bo póki co nie można dodawać artykułów do miasta tylko do obiektów. A tekst dotyczy samego Brandla i jego zasług dla dokumentowania dziejącej się wówczas historii Warszawy.
2012-08-30 23:25:49 (13 lat temu)
do Wiesław Smyk: Mam to na uwadze. Dzisiaj kilka godzin spędziłem nad listą dzielnic na głównych stronach miast oraz nad przywróceniem opisów na stronach dzielnic :)
2012-08-30 23:33:56 (13 lat temu)
Wiesław Smyk
Na stronie od 2010 luty
16 lat 4 miesiące 12 dni
Dodane: 30 sierpnia 2012, godz. 18:28:34
Autor: Konrad Brandel ... więcej (332)
Rozmiar: 1670px x 1159px
55 pobrań
5556 odsłon
5.98 średnia ocen
Poprzednie i następne zdjęcia Wiesław Smyk
Obiekty widoczne na zdjęciu
ogrody
Ogród Saski
więcej zdjęć (255)
Atrakcja turystyczna

Publiczny park miejski w Warszawie, położony w Śródmieściu; pierwotnie królewski ogród pałacowy przy Pałacu Saskim, udostępniony publiczności w 1727 r., jeden z najstarszych parków w Polsce; współcześnie o powierzchni 15,5 ha.



Ogród Saski został założony na przełomie XVII i XVIII wieku przez króla Augusta II Mocnego na tzw. Osi Saskiej jako ogród przypałacowy w stylu francuskim. W maju 1727 został udostępniony wszystkim mieszkańcom miasta. W 1748 August III Sas wzniósł tu Opernhaus (operalnię), pierwszy na terenie Polski zbudowany specjalnie w tym celu wolno stojący budynek teatralny.[1]



W XIX wieku zamieniony w park w stylu angielskim. W latach 40. XX wieku, podczas okupacji niemieckiej, przez zachodnią część parku przebito ulicę Marszałkowską. Drzewostan częściowo przetrwał powstanie warszawskie, jednak wszystkie elementy architektoniczne uległy zniszczeniu. Po II wojnie światowej park odtworzono.



Źródło:

Licencja: CC


Fontanna
więcej zdjęć (183)
Architekt: Henryk Marconi
Zbudowano: 1855
ul. Królewska
więcej zdjęć (2789)
Ulica Królewska – jedna z ulic warszawskiego Śródmieścia, ma długość ok. 1,1 km.
Ulica rozpoczyna swój bieg od skrzyżowania z Krakowskim Przedmieściem i biegnie na zachód przecinając Pasaż Niżyńskiego, by dalej kreślić południową pierzeję pl. Józefa Piłsudskiego. Po przejściu przez plac, krzyżuje się z ulicami: Mazowiecką, bpa Juliana Burschego i Marszałkowską, a kończy swój bieg na Granicznej, gdzie rozwidla się na ulice Grzybowską i Twardą.
Powstała w okresie kluczowego rozwoju staromiejskiej części Warszawy, a więc najpewniej w okresie XVI - XVII wieku. Od samego początku łączyła Trakt Królewski z Grzybowem. W XVIII w. na rogu Marszałkowskiej i Królewskiej znajdowała się otwarta w 1784 r. Operalnia, pierwszy w Polsce teatr zawodowy. W 1816 roku na tyłach ulic Królewskiej i Marszałkowskiej powstało targowisko przeniesione z Pociejowa (później w tym miejscu stanęła kamienica Hersego). W 1820 roku teren na nowo został zadrzewiony i otrzymał nazwę placu Zielonego. 26 marca 1908r. ulicą Królewską pojechał pierwszy w stolicy elektryczny wóz tramwajowy, obecnie żaden tramwaj nie kursuje ta ulicą, jednak nadal można zauważyć na ulicy tory wystające przez rozjechany asfalt. Pierwszy autobus pojawił się tutaj w 1957 roku - był to autobus 106. W okresie międzywojennym znajdował się tutaj gmach Giełdy Państwowej.
Przy ul. Królewskiej 11 znajduje się (niegdyś prestiżowy w całym kraju) Hotel Sofitel Victoria, a pod numerem 19. XI Liceum Ogólnokształcące im. Mikołaja Reja.
pl. Piłsudskiego Józefa, marsz.
więcej zdjęć (3678)
Dawniej: Plac Zwycięstwa, Adolf Hitler Platz, Plac Saski, Plac Soborowy