Założenie pałacowo-parkowe w Zaborowie usytuowane jest w środkowej części wsi, po południowej stronie drogi wiodącej do Parszowic. Od południa graniczy z zabudową wiejską, od wschodu z zespołem kościelnym. Pałac (obecnie w ruinie) wzniesiony został w 1725 roku dla rodziny von Nostitz, w których posiadaniu Zaborów pozostawał do roku 1792, przebudowany w pocz. XIX w. przez von Prittwitzów (wymieniani jeszcze w 1845 r.).
W 1851 roku właścicielem Zaborowa był kapitan Gustaw Briistlein, w latach 1901-1905 rotmistrz Herman Pratsch, do 1922 roku kapitan Gotthard Wirtsch - w 1906 roku przez niego prowadzona była rozbudowa. Budowla pierwotnie prostokątna, dwutraktowa, dwukondygnacjowa, kryta czterospadowym dachem łamanym. Od południa do korpusu pałacu przylegała – nie zachowana - dobudowana w 1906 roku jednokondygnacyjna budowla - tzw. "dom kawalerów". Przed fasadą pałacu, która skierowana była w kierunku zachodnim, usytuowany był owalny basen. W schodni portal barokowy z późniejszym, XIX-wiecznym kartuszem herbowym, pierwotnie poprzedzony był dwoma biegami łukowatych schodów. Na północny wschód od pałacu znajdują się ruiny pawilonu ogrodowego.
Po południowej i wschodniej stronie założenia w 2 ćw. XIX wieku został założony romantyczny park. Założenie parkowe stanowią niewielkie wnętrza okolone siecią dróżek, polana widokowa, dwa niewielkie stawy; środkiem parku płynął strumień. Prawdopodobnie w początkach XX wieku założono niewielki ogródek ozdobny po północnej stronie pałacu. Od strony zachodniej do parku i zabudowy folwarcznej przylegał ogród gospodarczy. Od zachodu część przypałacowa oddzielona jest murem od majdanu folwarcznego, pośrodku którego znajduje się oczko wodne z pozostałościami fontanny (relikt założenia barokowego). Przy drodze, w bezpośrednim sąsiedztwie pałacu usytuowane były dwie bliźniacze oficyny mieszkalne - bliższa pałacu w ruinie. Pozostała zabudowa folwarczna w czworobok, założenie przecięte jest lokalną drogą prowadzącą do znajdujących się w południowej części miejscowości zabudowań wiejskich.
Bogna Oszczanowska – Studium Uwarunkowań i Kierunków Zagospodarowania Przestrzennego Miasta i Gminy Ścinawa, Wrocław, lipiec 1999 r.
