Kamienica została wzniesiona po 1877 roku z przeznaczeniem na łaźnię żydowską, jako budynek dwukondygnacyjny o fasadzie przejmującej wyrałne cechy neobarokowe XIX wieczne. Właściwą mykwę stanowiła głęboko osadzona przykryta sklepieniem kolebkowym sala z basenem do kąpieli rytualnych, mieszcząca się w pomieszczeniach piwnicznych budynku. Jako łaźnia funkcjonowała do 1939 roku. Podczas wojny budynek uległ częściowym zniszczeniom W okresie od 1875 do 1962 roku należała formalnie do Gminy Wyznaniowej Żydowskiej. W 1962 r. została przejęta przez Skarb Państwa. Partie naziemne były wykorzystywane na siedzibę TPPR a pomieszczenia piwniczne /właściwej mykwy/ zaadoptowano na jazzowy klub muzyczny.