Gdańsk... mój Gdańsk w obiektywie s_mile... to dopiero gratka! Dziękuję i pozdrawiam! :))

do lucy: A co, nie chciała góra do Mahometa, to Mahomet pojechał do góry ;))

do lucy: Poczekaj aż ja zasypię Cię setkami zdjęć Gdańska, w dodatku robionymi wspólnie z Yankiem, który służył mi za przewodnika i wspaniałego kompana do marszruty przez wasz gród ;-)

do pawulon: Będę czekać z niecierpliwością! :))

do lucy: No i super ;-)

do lucy: Twoja wypowiedź sprawiła mi przyjemność, dziękuję za miłe słowa. Ale co do jakości zdjęć obawiam się, że będę zmuszony Cię rozczarować. W Twoim pięknym mieście byłem przejazdem przez trzy godziny, całkiem nieprzygotowany. Troszkę zdjęć strzeliłem, ale nie będzie to nic wyjątkowego - ani pod względem obiektu ani pod względem samego zdjęcia. Za to miałem niewątpliwą frajdę oddychać niesamowitą atmosferą gdańskiej starówki, nadal mam jej urok przed oczami.

do pawulon: Oooooooooooooooooo!!!
Trasa była znacząco odchodząca od standardowego chadzania po Gdańsku.
Neptun - Przedmieście - Dolna Brama - Bastiony - Dolne Miasto - Długie Ogrody - Nowa Motława - Motława - Zamczysko - Osiek - Wałowa - Stare Miasto.
Trochę czasu zeszło ;)

do † Yanek: Ano zeszło, za kilka dni będzie druga rocznica ;))

do s_mile: Prawda, jaka piękna jest gdańska starówka? Uwielbiam jej zakątki, kocham przechadzać się jej uliczkami. Swego czasu pstrykałam sporo fotek, jeszcze papierowych... te pierwsze całkiem nieporadne, później zaczęły się przytrafiać nawet niezłe. Jednak już zdążyłam się poznać z tej strony, że Gdańsk postrzegam z lekka inaczej, niż oczekuje się od fotopolan... ale jak wszyscy wiemy, troszkę "romantyzmu" da się przemycić! ;)) Jak więc obiecałam, pomalutku zabiorę się do dzieła, niech no tylko pogoda się poprawi... ;D)))

do lucy: Owszem, jest przepiękna, zachwycam się nią. W Gdańsku byłem kilkukrotnie, pierwszy raz jako nastolatek. I, będąc od urodzenia wrocławianinem, kochając swoje miasto i uznając je za ładne stwierdziłem - wstyd przyznać! - że Gdańsk jest być może ładniejszy...
W moim odczuciu miasta te łączy masywność zabudowy (wpływy niemieckie; Częstochowa, którą znam bardzo dobrze od dzieciństwa jest diametralnie odmienna, i chyba bardziej polsko-swojska).
Natomiast po zeszłotygodniowej trzygodzinnej wizycie w stolicy Pomorza odkryłem pewną różnicę spacerując po starówce. O ile można na podstawie tak krótkiej obserwacji kusić się o jakieś wnioski. Wrocław nazwałbym "powierzchniowym", a Gdańsk "liniowym". We Wrocławiu jest główny punkt - Rynek i okoliczne ulice. W Gdańsku ruch turystyczny rozkłada się liniowo, są to ulice: Długa-Długi Targ, Piwna-Chlebnicka, Mariacka oraz Długie Pobrzeże.
A swoją drogą - tak chaotycznie po jakimś mieście to już dawno nie ganiałem. :-D

do lucy: Z tego czego nauczyłem się od Yanka to chyba Główne Miasto a nie starówka ;-)

do s_mile: Bardzo trafne spostrzeżenie! :) Wrocławia nie znam, byłam tam zaledwie raz i to jedynie nocną porą przejeżdżając jego ulice. Ale i tak dostrzegłam jego naturalne piękno! Wrocław jest okazałym miastem, autentycznym w swej zabudowie... mającym "duszę". Ja uwielbiam te prawdziwie stare domy i może to dziwnie zabrzmieć, ale bardziej "działają" na mnie kamienice podniszczone zębem czasu, niż te ślicznie odnowione. W tych starych domach niejako czuć zapach historii...

do mamik: Ojej, kolejne faux pas :-[. Gdańszczan proszę o wybaczenie i obiecuję poprawę.

do lucy: Cóż, ja osobiście zachwycam się odnowionymi kamieniczkami. Fascynujące dla mnie są mniejsze miejscowości, ze zrewitalizowanym Rynkiem (ew. Placem Wolności, w każdym razie głównym placem miejskim), gdzie wystarczy wejść w jakąkolwiek boczną uliczkę aby znaleźć się w całkiem innym - takim zachwycającym Ciebie - innym świecie z owym namacalnym tchnieniem przeszłości. Przykładami mogą być Gryfów Śląski, Oława czy Prusice.

do mamik: A ja zawsze Główne Miasto nazywałam "Starówką" i nie widzę w tym przewinienia... ot, tak mi bardziej pasuje! ;))

do s_mile: Proszę mnie dobrze zrozumieć... mnie też zachwycają odnowione kamienice, nie inaczej!... ale to "coś" czuję w pobliżu tych nie tkniętych remontem... dziwne uczucie, trudne do opisania!;))

do lucy: Dodam tu, że miałam okazję przejazdem odwiedzić Łódź... oj, tam wszędzie wokół ogarniało mnie dziwne uczucie... ale chyba raczej wymieszane z żalem, że wręcz zaniechano dbałości o starą zabudowę...

do lucy: Ależ ja wcale nie wartościuję upodobań! Chciałem tylko powiedzieć, że cieszy mnie, że coraz więcej zaczynamy dbać o swoje otoczenie. Wydaje mi się, że rozumiem Twoje określenie "działają na mnie kamienice podniszczone zębem czasu". Fotopolska gromadzi właśnie ludzi tak to odbierających.