Poewangelicki, neogotycki kościół św. Piotra Apostoła położony na północnym zboczu Wzgórz Piastowskich w Międzyzdrojach,  wspólnego projektu króla Prus Fryderyka Wilhelma IV i jego architekta i urzędnika, F.A.Stülera. Król był głównym fundatorem świątyni, pokrył 2/3 kosztów budowy. Kościół zbudowano w latach 1860-62 na planie czworoboku, prezbiterium trójbocznie zamknięte, wyodrębnione, niższe i węższe od nawy. Wieża w północno-zachodnim narożniku, trzykondygnacyjna, na rzucie ośmioboku, zwieńczona ośmiobocznym hełmem. Na wieży trzy dzwony z 1920 r. Szczyt wschodni profilowany, ze sterczynami, a zachodni dodatkowo z okrągłą rozetą z witrażem. Przy wieży i na szczycie zachodnim empora opierająca się na arkadach, w narożniku empory ceramiczna figura patrona parafii, św. Piotra Apostoła.

Wewnątrz, podwyższony drewniany strop, belkowany, otwarty. Na zachodniej emporze chórowej oryginalne, sprawne organy z 1862. Z pierwotnego wyposażenia luterańskiego ocalały dwa obrazy olejne, z połowy XIX w., pierwszy z ołtarza głównego, obecnie na ścianie wschodniej empory północnej, przedstawiający Chrystusa chodzącego po morzu i św. Piotra tonącego (wymiary 220 cm x 140 cm). Drugi obraz z Chrystusem w Ogrójcu (136 cm x 80 cm) wisi przy schodkach na emporę. Z tego samego okresu zachował się również drewniany krucyfiks. Reszta wyposażenia (obrazy mozaikowe, witraże, droga krzyżowa) i dekoracji jest nowa, projektowana przez artystów Kołodziejczyka, Pudełko i Bardońską (witraże w oknach bocznych)[2]. W latach 80. i 90. XX w. dokonano rozbudowy kościoła, wg projektu Adama Szymskiego, łączącego formy nowoczesne z neogotyckimi. Od 2000 r. po prawej stronie ołtarza relikwiarz ze szczątkami św. Jadwigi Śląskiej, św. Faustyny Kowalskiej, św. Alberta Chmielowskiego, św. Rafała Kalinowskiego i bł. Bernardyny Jabłońskiej.

Plebania przy kościele, ul. Lipowa 2 to dawny okazały pensjonat z 1910, o tradycyjnie klasycznym wystroju, w szczycie ryzalitu ukoronowana dziewczęca główka.