Wiosną 1913 roku rozpoczęto rozbudowę koszar i komendantury przy ul. Heeresanger 11 (obecnie: Aleja Legionów 11). Od 1914 roku stacjonował tu niemiecki Batalion Łączności. Koszary, budynek sztabowy, stajnia, ujeżdżalnia stanowiły obszar wielkiego placu ćwiczeń.
W 1921 roku budynek koszar (po demilitaryzacji Gdańska w dn. 10 lutego 1920 r. - przyp. mój) został przeznaczony przez Rząd Polski i Senat Wolnego Miasta Gdańska na Dom Studencki "Bratniak" dla przybywających na studia Polaków. Zagospodarowanie budynku było ważnym zadaniem polskich organizacji studenckich, które dokonywały remontów we własnym zakresie. Warunki były prymitywne, w pokojach brakowało wody i centralnego ogrzewania. Opał trzeba było kupować na wiadra u gospodarza domu, przynosić z piwnicy i palić w piecach. Nie było stołówki. Duże żołnierskie izby podzielono na mniejsze pokoje ze wspólnym przedpokojem, będącym równocześnie kuchnią.
W 1923 roku w budynku "Bratniaka" znajdowała się już nie tylko kuchnia i stołówka, ale też sala gimnastyczna, czytelnia, kantyna, pomieszczenia biurowe Bratniej Pomocy, dwie duże sale noclegowe, łaźnia, a nawet zakład fryzjerski. Bratnia Pomoc, która miała tu swoją siedzibę, była w swych założeniach organizacją o charakterze apolitycznym. Miała na celu m. in. udzielanie pomocy studentom polskim w otrzymywaniu zakwaterowania oraz środków finansowych na wyżywienie i opłaty za studia w Politechnice Gdańskiej. Fundusze jej pochodziły z instytucji państwowych i organizacji społecznych. Bratnia Pomoc reprezentowała studentów polskich na zewnątrz i broniła ich interesów. Prowadziła też schronisko dla polskich wycieczek, uważane za jedno z najlepszych na ziemiach polskich. Cały teren "Bratniaka" wraz z kościołem pw. św. Stanisława Biskupa był odgrodzony od sąsiednich ulic wysokim murem. Na dawnym placu koszarowym urządzono boiska sportowe i strzelnicę małokalibrową. Obszary te stanowiły rodzaj polskiej kolonii na terenie Wolnego Miasta Gdańska. W miarę nasilania się prowokacji niemieckich bojówek, organizacje studenckie mieszczące się w budynku Domu Akademickiego traciły swój apolityczny charakter. Budynek "Bratniaka" traktowany był przez Niemców jako jeden z polskich punktów oporu. Studenci przygotowywali się do obrony na wypadek napaści.

Natychmiast po rozpoczęciu działań wojennych 1 września 1939 roku Niemcy zajęli budynek polskiego Domu Akademickiego i zakwaterowali w nim swoją jednostkę wojskową (piloci oraz personel niemieckiej Luftwaffe -.przyp. mój). Aresztowali duchowego opiekuna studentów - ks. Bronisława Komorowskiego. Zanim zajęto ten obiekt, zniszczono akta Bratniej Pomocy, dzięki czemu większość materiałów nie dostała się w ręce gestapo, a niektórzy działacze i studenci uniknęli aresztowania.

W 1945 roku budynek przy ul. Dzierżyńskiego 11 stał się siedzibą Ludowego Wojska Polskiego. (wg innych źródeł mieściło się tutaj dowództwo wojsk sowieckich - przyp. mój)
W 1958 r. przekazanie budynek (wówczas - przy ul. F. Dzierżyńskiego 11) na cele oświatowe. Dokonano przebudowy i adaptacji pomieszczeń na cele dydaktyczne.

Więcej tu: