Ratusz miejski - zlokalizowany na Starym Rynku w Warszawie, funkcjonujący w okresie od XV w. do 1817 r.
Ratusz, o którym pierwsze wzmianki pochodzą z 1429 r., wybudowano w stylu gotyckim a następnie wielokrotnie przebudowywano:
- w 1580 r. Antonim de Ralia przebudował ratusz na modłę niderlandzką z 4 cylindrycznymi skarpami w narożach i wieżą ratuszową.
- w 1701 r. wokół ratusza dobudowano parterowy budynek projektu wg Tylmana z Gameren o rozmiarach 55 na 34 m, mieszczący kramy, Budynek ten nie przylegał bezpośrednio do ratusza i powstały w ten sposób wąskie uliczki, z kolei zacieśnieniu uległ sam Rynek Staromiejski – pomiędzy kramami a kamienicami zwęził się on do ulic o szerokości 18-19 metrów.
- w 1749 r. po pożarze ratusz odbudowano w stylu barokowym.
- w 1781 r. ratusz przebudowano w stylu klasycystycznym (projektant: Dominik Merlini)

Z czasem ratusz stał się zbyt mały w stosunku do potrzeb rozrastającego się miasta, stąd podjęto decyzję o przeniesieniu siedziby władz miasta do większego obiektu - Pałacu Jabłonowskich. W 1817 r. stary ratusz rozebrano, co wydatnie zaskutkowało stopniową utratą znaczenia Rynku Starego Miasta, którego rola ograniczyła się odtąd do funkcji placu targowego.