Do roku 1946 istniała w Surochowie parafia grecko-katolicka, a wierni obrządku rzymsko-katolickiego należeli do parafii Jarosław. W Surochowie na skrzyżowaniu dróg (koło Poczty) do roku 1946 istniała drewniana kaplica rzymsko-katolicka obsługiwana przez parafię Jarosław ( w tym roku spalona), która służyła nie tylko do kultu Bożego, ale pełniła równocześnie funkcję „domu polskiego”. W roku 1946 została utworzona w Surochowie ekspozytura parafii Jarosław obejmująca miejscowości Surochów, Koniaczów, Sobiecin, Makowisko, a następnie SHRO (PGR) Wietlin i Olchową.
Funkcję kościoła parafialnego od roku 1946 pełni murowana cerkiew grecko-katolicka, zbudowana i poświęcona w roku 1912 pod wezwaniem św. Michała Archanioła. Monumentalna budowla w typie bizantyjskim (ukraińskim), na rzucie krzyża greckiego, nakryta jest trzema kopułami. Fundatorem budowli był Witold Czartoryski. Zbudowana została w latach 1912-1914. Na podstawie planu i kosztorysu przygotowanego przez lwowskiego architekta. W 1911 roku zaczęto zwozić materiały na cerkiew murowaną, która miała stanąć na miejscu starej drewnianej, krytej gontem. Cerkiew tą przeniesiono poza cmentarz grzebalny cerkiewny, kilka grobów zachowanych jest do dzisiaj. Budowa nowej cerkwi trwała 18 miesięcy. Książę Czartoryski na budowę cerkwi ofiarował całość drzewa potrzebnego do budowy. Rząd austriacki udzielił pewnej dotacji. Budowę zakończono uroczystym poświęceniem przez biskupa Jozafata Kocyłowskiego.
W 1983 roku przystąpiono do kapitalnego remontu kościoła, który był w stanie opłakanym, na głównej kopule nie było całkowicie blachy, dach podziurawiony, tynki zmurszałe, odpadające partiami. W głównej kopule zmieniono zgniłą, wieźbę dachową i pokryto nową, ocynkowaną blachą. Uzupełniono zmurszałe tynki i odnowiono całą elewację zewnętrzną. Umieszczono na frontonie kościoła płaskorzeźbę św. Michała Archanioła. Zmieniono nagłośnienie i elektryfikację kościoła, przerobiono prezbiterium z ołtarzem włącznie. Wewnątrz - polichromia malowana w latach 1984-1985 przez Stanisława Gąsiora, ucznia Wilusza z Krakowa. W tym też roku zaczęto instalować brakujące pająki oświetleniowe i kinkiety wykonane przez metaloplastyka Stanisława Stopyrę. Do dnia dzisiejszego przeprowadzane są remonty i modernizacja. Obecny kościół, jako bryła cerkiewna jest największym pod względem powierzchni budynkiem na Podkarpaciu.

(źródło : )