Kładka powstała prawdopodobnie w latach 70. XX w. Chodziły słuchy, że budowa została zainicjowana tragedią ówczesnego dyrektora znanej drukarni, pana K. Jego córka zginęła przechodząc przez tę ulicę i torowisko. Znałem tego człowieka z widzenia i do dzisiaj mu z całego serca współczuję.
Wydaje mi się, że kładka w tym miejscu musi pozostać, tzn. w lepszej wersji.
PS. Przy Grabiszyńskiej, przy zajezdni przed laty, na jezdni, też zginęła dziewczyna, córka redaktora z radia R. z Ostrowia Tumskiego.
Ojcowie już nie żyją, ale żyje pamięć, która mniema, że to się nie powtórzy.
Trzeba się rozsądnie pochylić nad tą prostą Grabiszyńską i wczuć się w ludzi, którzy mieszkają po obu stronach tej niebezpiecznej ulicy.