Legnica - gród plemienny Trzebowian, później ważny ośrodek administracyjny i handlowy. Od r. 1248 stolica księstwa legnickiego.
Prawa miejskie o trzymuje w r. 1252. W koncu XIII w. otaczają miasto mury obronne z wieżami i fosą, których rozbudowa i umocnienie trwa w w. XIV i XV. Do miasta prowadziły cztery bramy - Chojnowska, Złotoryjska, Wrocławska i Głogowska oraz dwie furty - Rycerska i Nowa. W systemie obronnym ważną rolę odgrywało też ok. 30 baszt. Centrum obrony stanowił zamek.
W następnych wiekach zespół fortyfikacji miasta i zamku ulegał poważnym rozbudowom i modernizacjom. Mniej przydatne fragmenty obwarowań średniowiecznych w w. XVII i XVIII ulegaja przebudowie bądź rozbiórce. W wieku XIX rozebrano bramy miejskie pozostawiając wieże bram : Głogowskiej i Chojnowskiej, oraz odcinki obniżonych murów (na tyłach ul. Mariackiej). Wieżę Chojnowską, ośmiokondygnacyjną, na planie kwadratu, odbudowano w r. 1963, konserwując przyległy odcinek muru miejskiego. Od 1965 r. użytkowana przez PTTK.
Na planie miasta z lat 60-tych XX w. zaznaczono przebieg murów obronnych wraz z bramami - Chojnowską (1), Złotoryjską (2), Wrocławską (3) i Głogowską (4), furtami - Rycerską (5) i Nową (6) oraz zamkiem (7).
Źródło : 1."Mury obronne miast Dolnego Śląska"- Zarząd Okręgu PTTK - Komisja Opieki nad Zabytkami, Wrocław 1966, plan i opracowanie- M. Przyłęcki
