Osada wymieniona po raz pierwszy w r. 1144, w r. 1220 posiadała juz pierwsze obwarowania, a przed 1234 r. otrzymała prawa miejskie, potwierdzone w r. 1282. W tymże roku występuje tu kasztelan mający swoją siedzibę w dawnym zamku, istniejącym do końca XIV w.
Około r. 1353 miasto ulega przebudowie. Powstaje nowy ufortyfikowany zamek w północnej części miasta, powiększa się obszar Oławy. Na przełomie XIV i XV w. miasto otacza ceglany mur obronny z dwiema bramami : Wrocławską (od pn.-zach.) i Brzeską (od południa) oraz Furtą Odrzańską i kwadratowymi basztami. Otoczony był fosą.
Pod koniec XVII w., w związku z budową potężnych fortyfikacji bastionowych, większość część średniowiecznych murów obronnych zburzono.
Do czasów współczesnych zachował się jedynie zachodni odcinek przy kościele parafialnym św. Piotra i Pawła, natomiast fragment wzdłuż północnego skrzydła zamku zobaczyć można jedynie w obrysie wzniesienia w parku na terenach pofortyfikacyjnych.
Plan miasta z lat 60-tych XX w. z zaznaczonym przebiegiem murów, bramami - Wrocławska (1), Brzeską (2), Furta Odrzańską (3), i zamkami- istniejącym do XIV w. (4) i nowym zamkiem (5).
Źrodła : 1."Mury obronne miast Dolnego Śląska", wyd. Zarząd Okręgu PTTK- Komisja Opieki nad Zabytkami, Wrocław 1966, opracowanie i plan - M. Przyłęcki.
