Świdnica - jedna z najstarszych osad, po nadaniu praw miejskich w XIII wieku stała się również jednym z ważniejszych i bogatszych miast Dolnego Śląska. Od roku 1290 stolica księstwa świdnickiego.
Z końcem XIII wieku i w wieku XIV w miejsce wałów i fos osady XIII-wiecznej, otoczono miasto kamiennym murem obronnym z licznymi basztami, bramami miejskimi i furtami. Opisywane mury przebiegały wzdłuż dzisiejszych ulic - Żeromskiego, Muzealnej, Konopnickiej, 1 Maja, Wrocławskiej i Niepodległości i miały około 2,3 km długości.
Utworzone bramy świdnickie nosiły nazwy : - Strzegomska, (obecna ul. Basztowa), Dzierżoniowska- Dolna (obecny pl. Wolności), Kapturowa, (u zbiegu ul. Franciszkańskiej i pl. św. Małgorzaty), Piotrowa (inaczej Poszewników, później przemianowana na Furtę Kościelną- u zbiegu ul. Bohaterów Getta i ul. M. Konopnickiej), Witoszowicka (u zbiegu Łukowej i pl. Grunwaldzkiego) i Kraszowicka (u zbiegu ul. Trybunalskiej i al. Niepodległości). W 1360 r. przebito Furtę Szkolną, zwaną też Bramą Mikołajską, jako jedyna dotrwała do naszych czasów.
W wiekach XIV- XV wzniesiono drugi i trzeci pierścień murów, wzmacniając całość systemu obronnego podwójnymi fosami i nasypami ziemnymi. W wieku XVI powstały wydłużone półkoliste basteje, z których jedna, przebudowana w wieku XVIII zachowała się do dziś koło kościoła św. Barbary. W 2. połowie XVIII w. wybudowano u zbiegu ul. Mennickiej i 1 Maja ósmą bramę - Piotrową a dawną o tej nazwie przemianowano na Furtę Kościelną z uwagi na możliwość przejścia do Kościoła Pokoju.
Likwidacja obwarowań średniowiecznych nastąpiła już w wieku XVIII, w związku z budową fortyfikacji nowożytnych wokół miasta, w latach 1747-1753. Rozebrano także resztki spalonego w roku 1673 zamku książęcego.
Do czasów obecnych przetrwały znikome fragmenty umocnień z XIII- XIV w. - przy ul. Wrocławskiej i al. Niepodległości. Zachowała się, po przebudowie w XVIII w., jedyna z wymienionych bram - Brama Mikołajska. Pozostałością dawnych umocnień jest wspomniana wcześniej basteja przy kościółku św. Barbary. Istotnym elementem fortyfikacyjnym były znajdujace się przy bramach wjazdowych do miasta kościółki (kaplice) obronne, z których zachował się jedynie właśnie kościół św. Barbary.
Plan Świdnicy z lat 60-tych XX w. przedstawia nam zarys przebiegu murów obronnych wraz z jego elementami - Bramą Strzegomską (1), Dzierżoniowską (2), Kapturową (3), Piotrową (4), Witoszowską (5), Kraszowicką (6), Furtą Szkolną (7), istniejąca do dziś basteją w pobliżu kościoła (8) oraz miejscem zamku (9).
