Audytorium

Budynek o charakterystycznej formie architektonicznej, zbudowany na planie koła w latach 1967-74 w stylu modernistycznym w/g planów architektonicznych arch. Stanisława Roszczyka. Budynek posiada przekrycie kopułowe, którego elementami nośnymi są belki stalowe (16 szt.) ukształtowane łukowo. Fundamenty belek stanowią żelbetowe przyczółki zlokalizowane poza obrysem ścian zewnętrznych. Zaś górne części belek nośnych zbiegają się centralnie. Przestrzenie pomiędzy belkami nośnymi wypełniają odcinkowe sklepienia żelbetowe. Za formą architektoniczną bryły budynku podążają wnętrza z amfiteatralną salą wykładową i rzeźbiarsko ukształtowaną ścianą oddzielającą salę od holu. Przylegające do tej ściany schody podkreślają spójność przestrzenną całości. Hol doświetlają kopułkowe świetliki na planie koła, które urozmaicają architekturę bryły i wprowadzają snopy światła naturalnego do wnętrza. Rozwiązanie cytuje elementy przedwojennego modernizmu kontynuowanego po II wojnie, wzorowane na lukach oświetleniowych (bulajach) stosowanych w statkach.

Źródło; Eliza S.