W 1884 roku w Klusach zbudowano nowy kościół w stylu neogotyckim jednonawowym, pokryty dachówką „holenderką”. Gotycka wieża kościoła pokryta łuską z blachy ocynkowanej. Kościół należy do zabytków sakralnych zbudowany na wzgórzu miedzy trzema jeziorami: Lipińskie, Druglin i Kraksztyn. Historia kościoła bierze początek z XIV wieku 1354 roku. W tamtym czasie wzniesiono tylko kaplicę, która była dziełem panów krzyżackich i mistrzów zakonnych. Wspominana kaplica, na podstawie której wybudowano w późniejszym czasie kościół, miała swoją historię, w tym także legendę o wypędzeniu diabła - Kobalda z niewiasty wyznania katolickiego. Szatan przybrał przerażającą postać i oddalił się pozostawiając swój ślad na kamieniu. Nikt wcześniej i w chwili obecnej nie potwierdza tego faktu i należy to uznać za legendę. Wszystko, co złe związane z kościołem w Klusach miało dopiero nastąpić. Najpierw kościół splądrowali Tatarzy, wyrąbując pod ołtarzem wielka dziurę w poszukiwaniu naczyń liturgicznych i pieniędzy. W późniejszym czasie grożący zawaleniem kościół zburzono w 1754 roku. Rok później korzystając z pomocy króla Fryderyka II zbudowano nową świątynie, która była najbardziej okazałą świątynią w regionie widoczna z daleka ze względu na jego masywność. Niestety w 1858 roku kościół spłonął, który ponownie trzeba było odbudować. W 1884 roku odbudowę kościoła ukończono i w takim stanie świątynia przetrwała do czasów II wojny światowej w trakcie, której radziecki pocisk trafił w lewy narożnik. Po wojnie odrestaurowano a w 1947 przekazano ją społeczności katolickiej, która służy wiernym po dzień dzisiejszy.