Województwo warmińsko-mazurskie

Ok. 1600 r. wybudowany został po zachodniej stronie miasta kanał młyński zwany Mühlen Graben lub Mühlen Kanal, na którym istniał duży młyn wodny (Angeburger Wassermühle) położony przy obecnej ul. Armii Krajowej. Kanał o długości ok. 1,5 km łączył Węgorapę z Jeziorem Możdżany, przez które przepływa ta rzeka. Różnica pomiędzy poziomem wody w rzece na początku kanału a poziomem wody w jeziorze wynosi prawie 2,5 m, przy czym rzeka pomiędzy tymi dwoma punktami ma do pokonania prawie 5,5 km. Poprzez Kanał Młyński następuje główny odpływ wód z Jeziora Mamry i połączonych z nim jezior północnej części Krainy Wielkich Jezior Mazurskich.



W latach powojennych na skutek trudnego do wytłumaczenia błędu na mapach pojawiło się nieuzasadnione historycznie nazewnictwo: rzece otaczającej miasto Węgorzewo przypisano nazwę Kanał Młyński, a kanał stał się fragmentem rzeki. Dopiero na początku XXI w. podjęto oficjalne działania w celu przywrócenia właściwego nazewnictwa, co nie obyło się bez oporów ze strony mieszkańców przyzwyczajonych do funkcjonujących przez kilkadziesiąt lat nazw.

Dodał: blaggio., 2026-06-21 15:28:03

więcej

W 1909 r. Mazurska Kompania Żeglugi Parowej z Giżycka (Masurische Dampfer-Kompagnie Lötzen) sprowadziła parowiec zbudowany w 1896 r. w stoczni Gustav Fechter Werft w Królewcu. Wcześniej jednostka służyła pod nazwą “Altstadt” jako holownik w królewieckim porcie. Po adaptacji statek otrzymał imię “Ernst” na cześć Ernsta Rakowskiego, jednego z założycieli MDKL. Statek napędzany był silnikiem o mocy 48 KM i zabierał na pokład do 100 pasażerów. />


W 1914 r. statek “Ernst” przejęło wojsko. Po przystosowaniu i ustawieniu na pokładzie działa polowego parowiec pod nową nazwą “Barbara” pełnił funkcję kanonierki. “Barbara” odegrała ważną rolę podczas walk w rejonie Węgorzewa ostrzeliwując pozycje rosyjskie, eskortując statki transportowe, przewożąc rannych do szpitala w Giżycku i dostarczając zaopatrzenie dla oddziału niemieckiego na Wyspie Upałty. Później rejonem jej działania było Jezioro Śniardwy. W 1915 r. statek wrócił do służby cywilnej i pływał nadal jako “Barbara”. W 1944 r. statek został przekazany do dyspozycji wojska w ramach “Transportflotille der Masurischen Seen” i 22 stycznia 1945 r. podczas ewakuacji Giżycka został zatopiony w Kanale Łuczańskim.



W związku z powojenną odbudową żeglugi mazurskiej statek został wydobyty w 1945 r. i wyremontowany. Od 1946 r. pływał pod nazwą “Sieja”. W 1952 r. przeszedł modernizację połączoną ze zmianą napędu z parowego na motorowy oraz zmianą nazwy na “Barbara”. Jednak z powodu znacznej awaryjności statku został on w 1956 r. całkowicie przebudowany, łącznie ze zmianą kształtu kadłuba, i zwodowany pod nazwą “Mazury” jako jednostka holowniczo-pasażerska. W 1957 r. statek wszedł w skład floty nowopowstałego Przedsiębiorstwa Państwowego “Żegluga Mazurska” i był eksploatowany do 1966 r. Później został wyciągnięty na brzeg Zatoki Tracz, ale brak informacji co do jego dalszych losów.

Dodał: blaggio., 2026-06-21 15:21:47

więcej

Publicznie poświęcono 55. tablic, pomników oddających hołd poległym, poszczególnym oddziałom wojskowym biorącym udział w bitwie w 1914 r.

Dodał: 4elza, 2026-06-19 08:42:17

Brama Górna zwana też Bramą Wysoką.Jest jedyną zachowaną z trzech bram jakie znajdowały się w murach obronnych otaczających miasto.Zbudowana została w XIV wieku.

Wysoka Brama,

(Brama Górna) i mury obronne (ul. Staromiejska 1). Brama Górna od XIX w. zwana Wysoką Bramą zbudowana została w XIV w. Jest jedyną pozostałą z trzech, które znajdowały się w murach obronnych otaczających miasto. Ze średniowiecznego obwarowania pozostały również duże fragmenty murów przy kościele pw. św. Jakuba, przy ulicach Asnyka, Okopowej i przy zamku. Brama usytuowana jest w północno-wschodniej części zespołu staromiejskiego, na osi wylotu głównego traktu komunikacyjnego.

W 1788 r. Wysoką Bramę wyremontowano i zaadaptowano na zbrojownię szwadronu dragonów, w 1858 r. przebudowano na więzienie, a w 1898 r. przekazano miejskiemu komisariatowi policji. Dokonywano w niej wielu przeróbek (m.in. nadano odmienny kształt otworom okiennym i szczytowi budowli, przebito przejście dla pieszych). W 1863 r. przetrzymywano tu Wojciecha Kętrzyńskiego obwinionego o przemyt broni dla powstańców styczniowych.

Brama jest czterokondygnacyjna, z pięterkiem tworzącym rodzaj piątej kondygnacji w strefie szczytu. Posiada dwuspadowy dach. W 2003 r. Wysoka Brama została odrestaurowana. W niszy od strony Starego Miasta umieszczono wizerunek Matki Bożej Królowej Pokoju, podarowany Olsztynowi przez Jana Pawła II. Dzieło zostało wykonane techniką szklanej mozaiki w jednej z rzymskich pracowni. Na murach Wysokiej Bramy umieszczony jest również spiżowy wizerunek Jana Pawła II poświęcony w I rocznicę śmierci Papieża.

Źródło:

Dodał: mar, 2026-06-19 00:05:40

więcej

Budynek elbląskiego muzeum, otwartego w 1954 r., mieści się na terenie Podzamcza dawnego Zamku Krzyżackiego. Muzeum mieści się w dwóch budynkach: dawnej Słodowni, popularnie zwanej Podzamczem oraz w Gimnazjum. Nazwa pochodzi od Gimnazjum Miejskiego (XVI w.), które było jednocześnie pierwszym polskim gimnazjum humanistycznym. Powstało na terenie gdzie od 1458 roku znajdowały się zabudowania klasztoru Brygidek. Obecnie obiekt służy elbląskiemu muzeum. Na dziedzińcu Muzeum można również obejrzeć zrekonstruowany, na podstawie badań Marka Jagodzińskiego (odkrywcy Truso), dom wikingów z Truso.

Informacja za Wikipedią:

Dodał: PEŻ, 2026-06-18 10:59:07

więcej

W aktualnej lokalizacji od 2018 roku. Poprzednia bliżej Nidzicy, w km 37,48.

Dodał: Joanna Syrenka, 2026-06-15 21:37:56

Cmentarz wojenny

Usytuowany na zachodnim skraju wsi, na wysokim brzegu rzeki Łyny, przy szosie w kierunku Nidzicy. Na planie prostokąta. Granice cmentarza obsadzone lipami, od strony szosy cmentarz odgrodzony murem kamiennym, a z pozostałych stron płotem z siatki. Na osi — aleja lipowa, na jej końcu — pomnik z ciosów kamiennych. Układ mogił żołnierskich w rzędach. Zbiorowe mogiły żołnierzy armii rosyjskiej zajmują północno-wschodnią stronę założenia i część po stronie przeciwnej, gdzie przeważają groby żołnierzy armii niemieckiej. Groby oficerów i podoficerów usytuowane przed pomnikiem, po obu stronach głównej alei tworzą okrąg z dwóch rzędów. Mogiły obramione krawężnikami z kostki kamiennej, na części mogił cementowe poduszki z nazwiskami poległych żołnierzy niemieckich lub liczbą pochowanych żołnierzy rosyjskich. Na mogiłach żołnierzy rosyjskich ustawione są także stele nagrobne.

Spoczywa tu 327 żołnierzy armii niemieckiej (w tym 17 nieznanych z Inf. R. 151, 16 nieznanych z Inf. R. 147, 4 nieznanych z Jäger Btl. 1, 1 nieznany z Landw. Inf. 18, 2 nieznanych z Felda. R. 73, 3 nieznanych z Gren. R. 4, 18 bez określonego przydziału wojskowego) i 1101 żołnierzy armii rosyjskiej. Na wszystkich urządzonych tu grobach jako datę śmierci pochowanych podano dzień 23. sierpnia 1914 r. W przypadku żołnierzy 4. pułku grenadierów ze składu I. Korpusu Armijnego (2 DP) jest to błędna data gdyż tego dnia pułk dopiero rozpoczynał wyładunek na stacjach w Iławie i Montowie.

Spoczywają tu żołnierze polegli w jednej z większych batalii toczących się w dniach 23-28 sierpnia na terenie Prus Wschodnich w 1914 roku, określanej jako bitwa pod Frąknowem, Łyną i Orłowem. Stan zachowania dobry. Odrestaurowany. Źródło:

Dodał: Bogusław52, 2026-06-14 08:32:14

więcej

Pomiędzy Waplewem a Bujakami wg. mapy niemieckiej była prawdopodobnie mijanka/ładownia Kalkwerke. Do tej ładowni dochodziła kolejka gospodarcza. Obecnie tam nic nie ma (poza fundamentem jakiejś budowli). [źródło: bazakolejowa.pl]

Dodał: Joanna Syrenka, 2026-06-13 23:30:42

Dodał: Arkadiusz K. (Arro), 2026-06-13 23:15:31

więcej