Koloruj
 | Kresy › woj. łódzkie › Łódź › Stare Polesie › ul. Karolewska › Dworzec kolejowy Łódź Kaliska › Wschodnie przejście pod torami (stare) |
Lata 1914-1915 , Dworzec kolejowy Łódź Kaliska
Chodnik prowadzi do budynku, w którym było wejście do przejścia pod torami wschodnimi.
blaggio.
+1 głosów:1  Do Kuby: Wreszcie mamy zdjęcie, na którym widać wejście od strony wschodniej do przejścia pod torami :) 2017-11-01 18:54:12 (8 lat temu)
|
|
Na stronie od 2010 luty
16 lat 4 miesiące 13 dni |
 |
dworce
|
Razem z budynkiem głównym dworca w 1903 r. zostało oddane do użytku przejście pod torami po stronie wschodniej. Usytuowane było w miejscu, gdzie kończył się mur oporowy wschodniego peronu przydworcowego. Od strony miasta na skraju nasypu kolejowego wzniesiono niewielki budynek z surowej cegły ze stromym dachem stylem nawiązujący do budynków stacji Karolew. W budynku tym znajdowało się wschodnie wejście do tunelu pod torami. Wejście od strony placu przed dworcem wykonane było w cofniętej ścianie oporowej. Wejścia zamykane były dwoma parami dwuskrzydłowych drzwi. Sam tunel miał szerokość ok. 4 m. Przejście to skracało drogę pieszym z dworca do ul. Karolewskiej prowadzącej w kierunku centrum miasta, a od 1913 r. również do krańcówki tramwajowej urządzonej na tej ulicy przed wiaduktem wschodnim. Prawdopodobnie funkcjonowało ono jako ogólnodostępne do II wojny światowej, kiedy teren po wschodniej stronie torów po rozbudowie magazynów pocztowych zamknięto. Stary budynek wejściowy w latach 90. podczas przebudowy dworca znalazł się w obrębie nowych murów oporowych, ale na skutek przerwania robót na tym odcinku nie został rozebrany. W 2003 r. zawaleniu uległ dach. Dawne przejście pod torami wykorzystano za to do doprowadzenia rur zasilających w ciepło nowy budynek dworcowy.
W 1994 na miejscu starego budynku dworca postawiono nowoczesną bryłę. Nowy kompleks posiada m.in windę przystosowaną dla potrzeb osób niepełnosprawnych.
Podczas trwającej kilkanaście lat modernizacji infrastruktury dworca, nie została dokończona jego wschodnia strona. Wschodni wiadukt nad aleją Bandurskiego został wybudowany, ale do dzisiaj nie położono na nim torów. Dawny plac budowy - miejsca pod perony i torowiska powoli zarastają drzewa.
Stary główny secesyjny budynek dworca służył do lat 70. XX wieku. Zaprojektował go na początku XX wieku architekt Czesław Domaniewski. Secesyjne detale autorstwa Jana Heuricha syna. Przed wejściem znajdowały się wysokie schody, nadające mu monumentalny charakter. Wewnątrz posiadał sporo secesyjnych detali, m.in. mosiężne wykończenia i kryształowe szyby w drzwiach.
28 września 1946 na stacji wydarzyła się katastrofa kolejowa, w której zginęło 21 osób, a ponad 40 zostało rannych.
W 1994 na miejscu starego budynku dworca postawiono nowoczesną bryłę. Nowy kompleks posiada m.in windę przystosowaną dla potrzeb osób niepełnosprawnych.
Podczas trwającej kilkanaście lat modernizacji infrastruktury dworca, nie została dokończona jego wschodnia strona. Wschodni wiadukt nad aleją Bandurskiego został wybudowany, ale do dzisiaj nie położono na nim torów. Dawny plac budowy - miejsca pod perony i torowiska powoli zarastają drzewa.
Źródło: Autorzy: Licencja: [ CC-BY-SA 3.0]
Errata: Stary główny secesyjny budynek dworca służył do 1982 r.
(dodał Blaggio)