Komunikacja miejska w Opolu została zorganizowana w styczniu 1950 roku przez Śląskie Linie Komunikacyjne. W maju tegoż roku obsługę trzech uruchomionych linii przejęła Państwowa Komunikacja Samochodowa – Ekspozytura w Opolu.
W kwietniu 1953 roku komunikację miejską przejmuje Miejskie Przedsiębiorstwo Gospodarki Komunalnej, a w styczniu 1954 roku powołane zostało Miejskie Przedsiębiorstwo Komunikacyjne, które obsługiwało czterema autobusami 2 linie o długości 14,2 km (później 19,3 km).
Począwszy od 1955 roku z każdym kolejnym rokiem wzrasta stan posiadanego przez MPK taboru, ilość i długość linii oraz liczba przewiezionych pasażerów.
Rozwój przedsiębiorstwa ilustruje tabela:
Rok
Ilość autobusów
Ilość linii
Długość linii
Ilość przewiezionych pasażerów
1954
4
2
19,3 km
2.451.000
1955
10
3
26,9 km
4.011.000
1956
22
5
45,9 km
7.428.300
1957
27
5
45,9 km
11.561.000
1958
34
7
73,5 km
12.240.000
1959
43
9
90,9 km
14.000.000
1960
63
11
95,2 km
16.141.700
1961
63
11
95,2 km
18.746.800
W 1960 roku uruchomiono od maja do września linię sezonową do Turawy, miejscowości wypoczynkowej, cieszącą się wielką frekwencją, zwłaszcza w dni pogodne i wolne od pracy.
MPK obsługuje również 15 miejscowości podmiejskich, dowożąc do miasta ludzi do pracy. Są to: Grudzice, Wróblin, Gosławice, Żerkowice, Chmielowice, Wójtowa Wieś, Groszowice, Malina, Mechnice, Osiny, Komprachcice, Sławice, Chróścina, Wawelno i Polska Nowa Wieś.
Liczba pasażerów przewiezionych poza granicami miasta wyniosła 5.250.000, co stanowi 35,7% ogółu, z tej liczby 82% to przewozy za biletami miesięcznymi mieszkańców wsi zatrudnionych w Opolu.
Wszystkie linie przebiegają przez centrum miasta, w którym skupiona jest większość urzędów i instytucji, co nie pozostaje bez wpływu na szybkość komunikacyjną, zależną od przelotowości ulic i węzłów komunikacyjnych, odległości między przystankami oraz ilości pojazdów mechanicznych, których ilość z każdym rokiem się zwiększa.
Nasilenie potrzeb przewozowych występuje w porze rozpoczynania i kończenia pracy, w związku z czym wprowadza się na linie dodatkowe autobusy, kursujące w godzinach 6-8 i 14-17. Średni dobowy czas ruchu wozów dodatkowych wynosi 3 godziny.
Komunikacja miejska świadczy również usługi w zakresie przewozów indywidualnych, dysponując 26 taksówkami, w tym 21 marki „Warszawa” i 5 marki „Wołga”.
W początkowym okresie MPK nie posiadało odpowiedniej zajezdni, a prawidłowe funkcjonowanie tego rodzaju przedsiębiorstwa w znacznym stopniu uzależnione jest od zaplecza technicznego. W 1957 roku otrzymuje przedsiębiorstwo obiekt z odpowiednimi warsztatami i pomieszczeniami biurowymi, który zostaje rozbudowany przez dobudowanie hali przeglądowej i stacji benzynowej, wyposażonej w nowoczesne urządzenia.
Wobec szybkiego wzrostu taboru, pomieszczenia są już niewystarczające. Dalsza ich rozbudowa jest jednak niemożliwa ze względu na brak terenu.
Źródło: Monografia "Opole" wydana w 1962 r. przez Prezydium MRN w Opolu.
