W roku 1988 upłynęło sto lat od założenia w Lesznie Fabryki Octu przy obecnej ulicy Żwirki i Wigury 25. Założył ją w roku 1888 niejaki Wandel, a po jego śmierci przejął ją syn Paul Wandel, od którego z kolei nabył ją w lipcu 1922 roku destylator Józef Górecki, nazywany seniorem miasta Leszna.
Józef Górecki urodził się 8 marca 1875 r. w Ostrzeszowie. Do Leszna przybył prawdopodobnie w roku 1898 zakładając i prowadząc z bratem Janem wytwórnię wódek, likierów, wytłocznię soków oraz wyrób wina krajowego (owocowego). Dzięki dużemu zaangażowaniu i fachowości bracia zdobyli znaczne środki finansowe i w roku 1905 doprowadzili do poszerzenia obiektu i wykupu z rąk niemieckich posiadłości przy tej samej ulicy.
Jednocześnie energicznie działali na rzecz umocnienia polskości wśród polskich mieszkańców Leszna, stając się organizatorami najpierw Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół" w 1903 r., a później „Tajnego Komitetu Narodowego" w październiku 1918 r. W roku 1919 obydwaj bracia Góreccy zostają internowani kolejno przebywając w Głogowie, Zgorzelcu i Żarach, a ich nieobecność odbija się ujemnie na działalności prowadzonej spółki przedsiębiorstwa. W listopadzie 1918 r. Józef Górecki zostaje członkiem Rady Ludowej w Lesznie i delegatem do sejmu dzielnicowego w Poznaniu. Na polecenie tejże Rady Ludowej Józef Górecki organizuje Straż Ludową w Lesznie i jest jej pierwszym komendantem. Funkcję tę pełni do czasu zajęcia miasta Leszna przez wojsko i władze polskie w styczniu 1920 roku. W 1920 roku Józef Górecki zostaje na wiele lat członkiem magistratu Leszna. Był on również współzałożycielem Banku Ludowego w Osiecznej — w dniu 12 kwietnia 1911 — pełniąc przez wiele lat funkcję prezesa Zarządu w tymże Banku Spółdzielczym. W 1920 roku jest jednym z kilkunastu założycieli spółdzielni „Drukarnia Leszczyńska", która wydawała od 1920 roku „Głos Leszczyński". W lipcu 1922 roku Józef Górecki zakupił „Fabrykę Octu" w Lesznie, przy obecnej ulicy Żwirki i Wigury 25. Fabryka była wtedy parterowym niewielkim obiektem. Wkrótce po jej nabyciu, w latach 1924-1926 fabrykę rozbudował i rozszerzył. Przedmiotem budowy był cały narożnik budynku od strony ulicy Bolesława Chrobrego i piętra w pozostałych obiektach przeznaczonych na stajnie i magazyny (wykonawca inż. Śniadecki). Po przygotowaniu pomieszczeń Józef Górecki zakupił też urządzenia do zwiększenia produkcji octu, w postaci urządzeń stojakowych Schutzenbacha o pojemności 800 ltr oraz dokupił kadzie fermentacyjne, dochodząc do 89 aparatów octowych i 3 winnych. W okresie międzywojennym Leszczyńska Fabryka Octu uchodziła za drugą co do wielkości po poznańskiej „Paetza". Jak to z zachowanej dokumentacji wynika fabryka produkowała następujące rodzaje octu: 3,5% ocet stołowy, 6% ocet do marynat, 7% ocet estragonowo-ziołowy, 8% winno-gronowy i 10% ocet owocowy, jak również 10% luzem. Sprzedaż octu odbywała się w butelkach 0,5 Itr i l Itr oraz w beczkach i balonach szklanych oplatanych wikliną. W okresie zmniejszonego popytu produkowano ocet 12% i magazynowano go. Rozlewanie octu do butelek odbywało się przy pomocy ręcznego przesuwanego aparatu 5x5 szt. Zakład zatrudniał w latach trzydziestych od 11 do 15 pracowników i produkował rocznie około 770-780 tyś. Itr octu 10%. Józef Górecki wraz z rodziną został w dniu 10 grudnia 1939 roku wysiedlony do Tomaszowa Mazowieckiego, gdzie zmarł 27 marca 1944 roku, a zakład przydzielono „Arenhendlerowi". W roku 1946 ciało jego zostało ekshumowane i ponownie pochowane na cmentarzu przy ulicy Kąkolewskiej w Lesznie. Po wyzwoleniu Leszna fabrykę przejął syn Józef, który ją prowadził do czasu upaństwowienia w dniu l lipca 1951 roku. Ostatnim nabytkiem inwestycyjnym firmy „Górecki" był generator, uruchomiony pod koniec lat czterdziestych. Po upaństowieniu Zakład zmieniał kilkakrotnie przynależność organizacyjną i nazwę. Od roku 1973 podlega Zakładowi Przemysłu Spożywczego „Kościan" w Kościanie. Wytwórnia Octu w Lesznie aktualnie zatrudnia 21 pracowników i produkuje 1.300.000 litrów octu 10% rocznie. W latach 1975-1985 została poważnie zmodernizowana poprzez zakup i montaż szeregu urządzeń (między innymi zakupiono filtr płytowy, wymienniki płytowe, tunelową i linię rozlewczą). Ocet z leszczyńskiej wytwórni cieszy się dobrą renomą i używany był jako zarodowy przy uruchamianiu produkcji w Octowniach Zielonej Góry i Parczewa. Z leszczyńskiej octowni ocet dostarczany jest do sieci handlowej 7 województw i przetwórni owocowo-warzywnych. Od roku 1981 kieruje nią Roman Nendzewicz. Wyroby leszczyńskiej fabryki prezentowane były na wystawach regionalnych w latach 1926 i 1937.
Autor: ZBIGNIEW GRYCZKA „Przyjaciel Ludu” nr 6 1988 rok
