Jeden z pierwszych schronów na tym terenie z 1933 roku. Wtedy rozparcelowano majątek Łączno w celu wyznaczenia działek pod budowę obiektów Wału Pomorskiego. W 1939 roku właścicieli dworu wywłaszczono i przejęło go wojsko.

Ze względu na wysoko przechodzącą w tym miejscu drogę istniała konieczność wykonania dwukondygnacyjnego schronu, by strzelnica ciężkiego karabinu maszynowego była na wyższym poziomie. Dlatego bunkier dobudowano do dworu jako jego skrzydło. Na ścianie przylegającej do budynku zachowały się ślady zamurowanych okien. Wyjście ewakuacyjne prowadziło do przyziemia dworu. Na ścianie przy wejściu do schronu ciekawa sygnatura Lz. VIII, skrót literowy od Lanzen (Łączno), natomiast oznaczenie liczby rzymskiej stosowano tylko w pierwszych bunkrach. Później używano cyfr arabskich.

Lz. - Lanzen (Łączno)
Od jeziora Ciemino do drogi DK 20.
Na tym odcinku w latach 1933 - 1936 wybudowano 14 schronów ( w tym 6 Panzerwerków) oraz 10 stanowisk schronów lekkich typu Ringstand 58c popularnie zwanych Tobrukami.
Na tym odcinku znajduje się kilka bardzo ciekawych budowli. Zlokalizowana jest tu jedyna grupa warowna z komunikacją podziemną na terenie powiatu szczecineckiego. W 1944 roku wykonano linię wysuniętą przed zasadniczą linię obrony opartą o stanowiska Tobruk. Należy on do odcinków, na których budowa schronów żelbetonowych rozpoczęła się najwcześniej, bo już w 1933 roku. Umocnienia polowe zachowały się tylko na odcinkach zadrzewionych ale za to na tyłach pozycji można znaleźć zachowane betonowe łącznice telefoniczne.