Wieża obserwacyjna w okolicy Grabna.
Wież obserwacyjnych powstało na Wale Pomorskim stosunkowo niewiele i mało kto o nich słyszał, ponieważ do czasów nam współczesnych pozostały po nich tylko żelbetowe podstawy, które nie stanowią takiej atrakcji jak schrony bojowe i trudno je odnaleźć w terenie.
Na to jaki typ wieży został zastosowany miały wpływ warunki terenowe. Ponieważ umocnienia Wału Pomorskiego przebiegały w terenie pagórkowatym, częściowo zalesionym, pomiędzy przesmykami jezior, obserwacja ze stanowisk obserwacyjnych znajdujących się w schronach zapewniała widok tylko na bezpośrednie przedpole, natomiast wieże umożliwiały obserwacje o większym zasięgu.
W okolicach Szczecinka wraz z budowanymi schronami , powstawały wieże obserwacyjne. Były usytuowane na głównej linii umocnień (wyjątek stanowi wieża w Dąbrowicy, która usytuowana była poza główną linią umocnień). W rejonie Szczecinka występują dwa rodzaje wież - są to wieże niskie o wysokości ok. 8 m (występowały w Gałkówku i Dąbrowicy) oraz wieże wysokie ok. 36 m (występowały w Jeleninie, Grabnie i koło jeziora Wilczkowo).
Były to konstrukcje metalowe, wykonane z elementów kratownicowych, ujednolicone. Pomiędzy obserwatorem a schronem dowodzenia była łączność telefoniczna, o czym świadczą resztki kabli w podstawach wież.
Po wojnie najwyższe z nich zamierzano zdemontować, przewieźć i skręcić ponownie nad Odrą. Miały służyć do obserwacji zachodniej granicy Polski. Później jednak z tego pomysłu zrezygnowano, a stal powędrowała na złom.

Odcinek F.N. - Forst Neustettin (Las Szczecinecki) jest jednym z czterech odcinków stanowiących obronę Szczecinka. Zaczyna się nieopodal południowego brzegu jeziora Wilczkowo i rozciąga w kierunku południowo - zachodnim do linii kolejowej Szczecinek - Szczecin przez 4,7 km. Jest to typowo leśny odcinek, na którym zlokalizowano 35 schronów różnego typu, 3 wieże obserwacyjne oraz 11 stanowisk strzeleckich typu Ringstand 58c Tobruk. Większość została wybudowana w 1935 roku, dwa schrony dowodzenia oraz wieże obserwacyjne zostały wykonane w 1937 roku, natomiast na przełomie 1944/45 r. wykonano 11 stanowisk typu Ringstand 58c oraz sieć transzei i rowów łącznikowych.
Najczęściej spotykanymi schronami odcinka F.N. są lekkie schrony bojowe z pomieszczeniem dla drużyny piechoty. Drugą grupę stanowią jednoizbowe schrony bojowe o klasie odporności C, natomiast trzecia grupa schronów to średnie schrony bojowe składające się z przedsionka, wyjścia ewakuacyjnego oraz izby bojowej.
Wszystkie schrony zostały w znacznym stopniu uszkodzone (celowe działanie saperów radzieckich i polskich zaraz po przejściu frontu). Obecnie znajdują się na trudno dostępnym terenie leśnym, który poprzecinany jest terenami bagiennymi.
Najlepiej dostępne miejsca to schron przy drodze leśnej Świątki - Jelenino (F.N.19) i bardzo ciekawe założenie fortyfikacyjne z najwyższą wieżą bronioną przez cztery schrony bojowe przy drodze Jelenino - Mosina. W rejonie Jelenina wysunięta linia stanowisk Ringstand 58c Tobruk.