Miejscowość położona w malowniczym wąwozie, otoczona pasem wzgórz i rozległymi łąkami w pradolinie Noteci. Przez blisko 500 lat Miasteczko Krajeńskie szczyciło się prawami miejskimi, które utraciło w 1973 roku. Od 1992 roku pełni funkcję stolicy gminy. Posiada herb.
Jako osada Miasteczko Krajeńskie znane było już XIV wieku – jego nazwa brzmiała wówczas Myeszcze. Pierwsze pisane wzmianki na temat miejscowości pochodzą z 1454 roku, kiedy to w księgach kościelnych poczyniono zapis na temat wsi wchodzących w skład parafii Brzostowa. Z kolei w 1475 nazwę Miasteczko Krajeńskie wymieniono w spisie miast polskich, podając, iż król Kazimierz Jagiellończyk nałożył na miasto obowiązek wysłania do Malborka celem umocnienia tamtejszej załogi, jednego pieszego.
Niestety, nie zachował się pierwszy herb Miasteczka Krajeńskiego. Wiemy jedynie, że jednym z jego elementów były skrzydła orła i mały krzyż. Obecny herb pochodzi od ostatnich właścicieli przed rozbiorami – rodziny Szembeków. Jego głównymi elementami są: herb "Szembek’’ – na złotym pasie trzy czerwone róże, dwa kozły skaczące w prawo i herb "Jastrzębiec" – jastrząb na podkowie ze złotym pierścieniem w dziobie. Herb ten zatwierdzony został 9 maja 1939 roku.
W 1529 roku Miasteczko stało się parafią. Z zapisów dokonanych podczas wizytacji kanonicznej w 1653 roku wynika, że istniał tu drewniany kościół, szkoła o dwóch izbach i schronisko dla ubogich. W 1726 roku natomiast wybudowano nowy kościół, na 300 osób.
16 listopada 1898 roku poświęcony został obecny kościół parafialny, do którego dwa dzwony i zegar zakupiono w 1901 roku. Trzy lata później założono Ochotniczą Straż Pożarną, która w 1901 roku liczyła 24 członków. 3 maja 1921 roku odsłonięty został pomnik "Konstytucji 3 Maja 1791 i 17 marca 1921", który później, podczas wojny został zniszczony przez okupanta.
W 1927roku powstało boisko sportowe, a rok później strażacy dorobili się nowej remizy. W 1933 roku parafia zakupiła do kościoła dzwon o wadze jednej tony, który był słyszany w odległości 6 kilometrów. Nową, polską administrację utworzono w 1945 roku. Wówczas to swoją działalność wznowiła Szkoła Podstawowa, Przedszkole Miejskie, i OSP. Powstała także szkoła średnia – Liceum Gospodarstwa Wiejskiego. Rozporządzeniem Rady Ministrów z dniem 1 stycznia 1973 roku Miasteczko Krajeńskie utraciło prawa miejskie i zostało wcielone wraz z okolicznymi wsiami do gminy Białośliwie. Stało się to przededniu jubileuszu 500 – lecia uzyskania praw miejskich. Mieszkańcy nie pogodzili się z tym faktem, pięć lat później powstał komitet ds. przywrócenia praw miejskich, na czele którego stanęła Jadwiga Górska. Po jej śmierci w 1993 roku, funkcję pełnił Antoni Jandy. Członkowie komitetu zapewniają, że będą działać aż do skutku.
2 grudnia 1991 roku Miasteczko Krajeńskie ponownie stało się stolicą gminy, fakt ten z satysfakcją został przyjęty przez mieszkańców. Pierwsza inauguracja sesja Rady Gminy odbyła się 29 lutego 1992 roku.
W długiej historii Miasteczka Krajeńskiego znaleźć można wiele ciekawostek. Jedną z nich jest zdarzenie z roku 1895, kiedy to zmarł otruty podczas mszy świętej ksiądz Stanisław Woda. Sekcja zwłok kapłana przeprowadzona w Berlinie wykazał obecność strychniny w ampułkach, kielichu i na ołtarzu. Nigdy nie wykryto sprawcy tego mordu.
Inną – tym razem chlubną - historią Miasteczka Krajeńskiego jest fakt, że właśnie tutaj w latach 60. przez dziewięć miesięcy pracował jako wikary późniejszy prymas Józef Glemp. Z Miasteczka Krajeńskiego wywodzi się także dzisiejszy pracownik MSZ, ambasador Polski w Panamie – Henryk Kobierowski. Mieszkańcem gminy był również komandor Bolesław Romanowski, dowódca ORP "Wilk’’ (okrętu podwodnego, który we wrześniu 1939 roku przedostał się do Wielkiej Brytani) i ORP "Błyskawica’’. Jego imię nadano wybudowanej w 1975 roku Szkole Podstawowej, w której co roku we wrześniu uroczyście obchodzi się święto patrona.
Podstawówka, w której obecnie uczy się 300 uczniów, ma oprócz Miasteczka Krajeńskiego dwie filie – szkoły w Grabównie i w Grabionnej. Z kolei do gimnazjum, które jak na razie funkcjonuje w tym samym budynku co szkoła podstawowa, uczęszcza około 150 uczniów. Władze gminy dostrzegają pilną potrzebę budowy zarówno nowego obiektu dla gimnazjum, jak i hali środowiskowej, która zaspokoi potrzeby sportowe gminy. Do ważnych inwestycji, które zaplanowano na najbliższą przyszłość, należy także kanalizacja Miasteczka Krajeńskiego, a wraz z nim całej gminy oraz poprawienie stanu dróg, zwłaszcza na nowych osiedlach, które zaczynają rosnąć wokół Miasteczka Krajeńskiego, jak grzyby po deszczu. Na uroczo położonym osiedlu Michała Drzymały sprzedano już na przykład wszystkie działki i chętni do osiedlania się w tym miejscu, czekają na wytyczenie nowych terenów pod budowę. Miasteczko Krajeńskie to wieś wygodna – nawet dla mieszkańców – stąd tak duże zainteresowanie działkami.
Wieś posiada nieźle rozwiniętą sieć sklepów i punktów gastronomicznych; pocztę, ośrodek zdrowia, gabinet stomatologa a nawet hotel.
Budynek poczty.
W Miasteczku Krajeńskim rozwija się życie kulturalne. Nie działa już w prawdzie kino "Wiarus" (ostatni seans odbył się na początku lat 90). Aktywnie działa Ochotnicza Straż Pożarna, która oprócz gaszenia pożarów czynnie włącza się w życie społeczno – kulturalne wsi. Młodych przyciągają zespoły sportowe – miejscowy TKKF i Uczniowski Klub Sportowy. Od pewnego czasu tutejszy dom kultury zyskuje sobie też szeroką sławę w regionie jako organizator corocznych "Biesiad Krajeńskich’’.
