Most drogowy im. Józefa Piłsudskiego w Toruniu na rzece Wiśle



lata budowy: 1929-1934,

zniszczony w 1939,

odbudowa tymczasowa - 1940 r.,(

) odbudowa 1949/1950 r.

wykonawca: Towarzystwo Przemysłu Metalowego K. Rudzki

parametry: długość 900 m. szerokość 21,4 m. 8-przęsłowy



Drugi most w Toruniu powstał w latach 1929-1934. 11 listopada 1934 r. nastąpiło oficjalne otwarcie, choć most był już udostępniony wcześniej dla ruchu (prawdopodobnie już w latach 1931-32).

Do budowy mostu wykorzystano elementy z rozbiórki mostu w Opaleniu ( Prusy ) w 1910 roku. Łukowy most posiada konstrukcje kratownicową składającą się z ośmiu przęseł. Na moście funkcjonowała również linia tramwajowa na Podgórz ( z powodu zbyt dużego obciążenia zamknięto ją w 1984r.). W 1939 r. został wysadzony przez wycofujące się wojska polskie. W 1940 r. Niemcy postawili tymczasową konstrukcję drewnianą wychodzącą od zachowanego północnego przęsła mostu nad Bulwarem Filadelfijskim. Konstrukcja przetrwała walki o Toruń w 1945 r.

Po wojnie podjęto odbudowę mostu w przedwojennym kształcie. Prace trwały ponad 4 lata i prawdopodobnie w 1949 r. most został udostępniony dla ruchu. W październiku 1950 r. nastąpiło oficjalne otwarcie.

W 2007 roku zyskał oświetlenie, dlatego bardzo ładnie prezentuje się w nocy na tle Toruńskiej starówki.

Źródło: br />


W 1984 r., z powodu coraz większego ruchu na moście zlikwidowano linię tramwajową biegnącą przez most do Dworca Toruń Główny - jak wiadomo nie rozwiązało to problemów zatorów tworzących się na moście w godzinach szczytu. Po wybudowaniu drugiej przeprawy drogowej (most gen. Zawackiej) pojawiły się plany przywrócenia linii tramwajowej przez Most Piłsudskiego do Dworca Głównego.

 

Aleja Św. Jana Pawła II w Toruniu (do 1998 roku aleja 700-lecia Torunia) – jedna z najważniejszych arterii komunikacyjnych Torunia.
Aleja Jana Pawła II ma długość ok. 680 m i należy do najważniejszych arterii miasta. Na całym swym odcinku jest ona dwujezdniowa i stanowi fragment drogi krajowej nr 91. Trasa wiedzie od Ronda Niepodległości do mostu drogowego im. Józefa Piłsudskiego przez place Artylerii Polskiej i Rapackiego, a dochodzą do niej ulice: Adama Mickiewicza, Wały gen. Sikorskiego, Fosa Staromiejska, Chopina, Kopernika i tzw. Ślimak Getyński, który umożliwia zjazd na Bulwar Filadelfijski.

12 grudnia 2019 roku na alei rozpoczął się gruntowny remont. Zmodernizowany został węzłeł przesiadkowy na Placu Rapackiego oraz zbudowana została linia tramwajowa na odcinku od Placu Artylerii Polskiej do Ronda Niepodległości.

Bulwary nadwiślańskie, ciągnące się wzdłuż Wisły na całej długości murów miejskich i dalej w obie strony, są jednym z najbardziej ulubionych miejsc spacerowych. Zostały zbudowane na miejscu dawnego nabrzeża portowego, funkcjonującego od początku istnienia miasta aż do lat 70. XX w. W 1976 r. nadano obecną nazwę nawiązującą do amerykańskiego miasta partnerskiego Torunia. Główną część dawnego portu od Bramy Ducha Św. do Bramy Żeglarskiej zajmowały urządzenia portowe, 200-metrowy drewniany pomost wyładunkowy, żuraw, magazyny towarowe i inne, a od 1585 r. całe nabrzeże portowe było wybrukowane. Tętniło więc tu niegdyś bujne życie, wypełnione gromadkami żeglarzy i kupców uwijających się przy dziesiątkach żaglowców przycumowanych do nabrzeża, skąd transportowano wyładowywane towary zamorskie do olbrzymich spichrzy, piwnic i składów. Do portu toruńskiego przybijały w średniowieczu statki pełnomorskie, a wielkim handlem morskim, wg zachowanych wykazów z XIV w., trudniło się aż 172 kupców toruńskich.