Tak, wiem, że te zdjęcia w sumie nie przedstawiają właściwie nic interesującego z punktu widzenia portalu fotopolska.eu i nie pasują do jego profilu: nie ma tu ani pół ściany, ani pół drogi, nawet kawałka słupa nie widać, a w dodatku są słabe technicznie: nieostre i źle naświetlone...
Nie umiałem jednak sobie odmówić, żeby Wam nie pokazać, jak bardzo moja psica (na imię jej było Uncja) była żerta na czereśnie: tam wyżej na drabinie stoi moja ówczesna narzeczona (obecnie małżonka), a psica nie mogła się doczekać należnej jej porcji owoców siedząc na ziemi i czekając co jej spadnie, więc uznała, że szybciej będzie jak pójdzie sobie wyżej i bliżej, to może dostawać będzie z ręki... Ze schodzeniem z tej drabiny było już gorzej: za pierwszym razem te trzydzieści kilo żywej psiny trzeba było zdejmować i znosić na rękach. Ale już za drugim razem nauczyła się sama schodzić ostrożnie tyłem, przynajmniej do tej wysokości, aż uznała że już można bezpiecznie zeskoczyć. Przy jesiennych zbiorach jabłek była już niemal całkiem oswojona z drabiną.

Fotopies-akrobata! Też miałam kiedyś takiego, wszedł za mną, szczebelek po szczebelku, na każdą wysokość.

do Julo: Julo - są na stronie kociarze i psiarze - takie zdjęcia zawsze wybronimy - dodawać więc można śmiało.

To jest fotopies-czereśniożerca. BTW - jak na lata 70., to porządne mieliście drabiny.

do † Festung: Już bez przesady, ale w latach siedemdziesiątych może nie było łatwo o układy scalone, a mikroprocesor oglądało się w telewizorze jako nowinkę techniczną, ale drabiny, kosze, wiadra i gwoździe kupić można było bez większego kłopotu.

do Julo: Co nie umniejsza, że mieliście porządne, bo większość miała w ogrodach home made.

do † Festung: To prawda:).

Moja Dolka dożyła 15 i żarta była na jabłka, maliny, śliwki ale po drabinie by nie wlazła :)